Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/6246 K.2021/8491

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen hüküm hakkında, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacılar vekili ve davalılardan ... Engürüsağ Sağlık Turz.Eğitim Hizm.İnş Taah. A.Ş., ... ve ... vekilinin istinaf isteminin esastan reddine dair verilen hükmün ve ek kararın süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... Engürüsağ Sağlık Turz.Eğitim Hizm.İnş Taah A.Ş., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar; davacı ...'ın 24/06/2014 tarihinde doğum için davalı özel sağlık kurumuna yatış yaptığını, davacının davalı doktor ... tarafından normal doğuma zorlandığını ve normal doğumun gerçekleşmemesi üzerine sezaryen ile doğuma karar verilip acil ameliyata alındığını, ameliyata diğer davalı doktorlar ... ve ...'ın da katıldıklarını, sezaryen ile doğumun gerçekleştiğini, ancak davacının uzun bir süre normal doğuma zorlanması nedeniyle bebeğin sorunlu olarak anomalilerle doğduğunu, ameliyattan sonra davacının tüm kanının rahimden boşanması üzerine fenalaştığını ve saat 21:30'da ameliyata alındığını,

operasyon sırasında davacının solunumunun durduğunu, kan verilmesine rağmen şokun derinleştiğini ve elektro şok uygulanarak hayata döndürüldüğünü, ameliyat sırasında kanama oluştuğunu ve kanamayı durdurmak için davacının onayı dışında yumurtalıklarının ve rahminin alındığını, bu nedenle erken menopoza girdiğini, dava konusu olayın meydana gelmesinde davalıların kusurlu olduklarını ileri sürerek;

davacı ... için 40.000TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 500TL maddi tazminat, davacı ... için 10.000TL manevi tazminat ile müşterek çocuğun tedavisi için yapılmış ve yapılacak masraflara ilişkin olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir. İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince; tarafların istinaf taleplerinin ayrı ayrı reddine dair verilen karar; davacı vekili tarafından, tavzih isteminin reddine ilişkin ek karar ise; bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacılar vekilinin karara yönelik temyiz itirazları ve bir kısım davalılar vekilinin tavzih talebinin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2) 492 sayılı Harçlar Kanununun 2. Maddesinde; "Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanların yargı harçlarına tabi olacağı", (1) sayılı Tarifenin III karar ve ilam harcı başlıklı 1/a madddesinde "Konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68.31 oranında nisbi harç alınacağı", 1/e maddesinde de "yukarıdaki nisbetlerin Bölge Adliye Mahkemeleri, Bölge İdare Mahkemeleri, Danıştay ve Yargıtay'ın tasdik veya işin esasını hüküm altına aldığı kararları içinde aynen uygulanacağı", 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (1) sayılı tarifenin (III) kısmının ikinci bendinin (a)fıkrası uyarınca davanın reddi halinde maktu harç alınacağı belirtilmektedir.

Harç kamu düzenine ilişkin olup, taraflarca bu konu temyiz nedeni olarak ileri sürülmemiş olsa bile, temyiz incelemesi sırasında harç alınması gerekip gerekmediği Yargıtayca resen incelenir.

Somut uyuşmazlıkta; bölge adliye mahkemesince, davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekilinin istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine, bakiye 3.482,06TL istinaf karar harcının bir kısım davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Ancak, davanın ilk derece mahkemesince reddine karar verilmiş olması karşısında bir kısım davalılar hakkında maktu istinaf karar harcına karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu bir kısım davalılardan nispi istinaf karar harcının tahsiline karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyeceğinden, bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması HMK'nın 370/2 maddesi hükmü gereğidir.