Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/628 K.2020/3589

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı,işlettiği eczane hakkında davalı Kurum tarafından 2012 yılı eczane protokolünün 5.3.5 maddesi gereği bir adet reçete ile ilgili uyarı cezası ile 37.839,90 TL cezai şart bedeli, 4.3.6 maddesi gereğince 25 adet reçete bedeli olan 113.800,74 TL’ nin ödeme tarihi itibariyle hesaplanacak yasal faiziyle birlikte kendisinden tahsiline karar verildiğini,yine protokolün 5.3.14 maddesi gereğince çelişkili hasta beyanları dikkate alınarak 24 adet reçete ile ilgili olarak sözleşmesinin 3 ay süre ile feshedildiğini,yapılan işlemlerin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, protokol gereği verilen cezai şart, sözleşmenin feshi ve uyarı işlemlerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,haksız davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,davanın kabulüne, davacıya verilen cezai şart ve reçete bedeli ve uyarı 3 ay anlaşma feshi ve uyarı ile ilgili işlemin iptaline karar verilmiş,hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı bu davada kendisini vekil ile temsil ettirdiğine ve mahkemece de davacı hakkında cezai şart ve reçete bedeli ile ilgili uygulanan işlemlerin de iptaline karar verilmiş olmakla,yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine dava değeri olan 151.640,64 TL üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirne ile maktu 1.800 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.