Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/7140 K.2021/1908

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dava, 6502 Sayılı yasanın 70. maddesi gereğince Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali isteğine ilişkindir.

28/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 68/1.maddesinde. “Değeri iki bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tüketici hakem heyetlerine, üç bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyükşehir statüsünde bulunan illerde ise iki bin Türk Lirası ile üç bin Türk Lirası arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur.

Bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için Tüketici Hakem Heyetlerine başvuru yapılamaz." hükmüne yer verilmiş olup, müteakip 4. bendinde ise "Bu maddede belirtilen parasal sınırlar her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır." hükmü ile belirlenen bu miktarların yıllar itibariyle artırılması düzenlenmiştir.

Aynı kanunun 70/5 maddesine göre; "Tüketici Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir.". Buna göre; somut olayda, davanın değeri itibari ile Tüketici Hakem Heyeti'nin aldığı karara karşı yapılan itiraz üzerine Tüketici Mahkemesince verilen hüküm yukarıda sözü edilen yasanın 70/5.maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi kabil olmadığı ve bu nedenle davacının temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.