Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/7224 K.2021/1653

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmeleri üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, dava dışı ...'in 06/09/2013 tarihinde davalı bankadan çektiği 120.000,00-TL bedelli tüketici kredisine kefil olarak imza attığını, ancak eşi ...'in kefalete rızası olmadığından kredi sözleşmesini imzalamadığını, kredi sözleşmesinde ... isminin altında bulunan imzanın eşine ait olmadığını, bu nedenlerle TBK 584 kapsamında kefaletin geçersiz olmasına rağmen davalı banka tarafından kendisine muacceliyet ihtarı gönderildiğini belirterek söz konusu kredi borcu nedeni ile borçlu olmadığının tespitine ve borçlu olarak göründüğü miktarın %20si oranında kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalı banka ile dava dışı ... arasında imzalanan 06/09/2013 tarihli 120.000,00 TL bedelli ... hesap numaralı kredi sözleşmesine kefil sıfatı ile imzalayan davacı ...'in kefilliğinin geçersiz olduğunun ve ilgili krediden kaynaklı davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.'nin 13.maddesinde “ (1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” düzenlemesi yer almaktadır. "Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekalet ücreti ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır."

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olmasına göre;davacı lehine davanın kabul edilen kısmı olan 120.000,00-TL üzerinden yukarıda ifade edilen yasa hükmü uyarınca belirlenen 12.350,00-TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile 1.362,00-TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK. 438/7 maddesi gereğidir.