Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/9055 K.2021/3473

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki tazminat davasına dair Artvin Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17/03/2016 tarihli ve 2015/253 E. -2016/256 K. sayılı hükmün bozulması hakkında Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 16/12/2019 tarihli ve 2016/28504 E. -2019/12662 K. sayılı ilama karşı taraflar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, ortağı olduğu ve aynı zamanda tasfiye memuru olduğu ... Geri Dön. ve .... Ürt. İml. İth. İ T.

A.Ş'nin kurulduğu 12.01.2012 tarihinden, kapanışının gerçekleştiği 03.7.2013 tarihe kadar şirketin muhasebeciliğini ve denetleme memurluğunu davalının yaptığını, davalının muhasebecilik görevini üstlendiği dönem içerisinde 2013 yılı 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7. Aylara ilişkin ba-bs formlarını/beyannamelerini süresi içerisinde vergi dairesine bildirmediğini, davalının ihmali ve kusuru nedeniyle tasfiye memuru olması nedeniyle şahsına 10.900,00-TL vergi cezası kesildiğini, yine ......A.Ş'ye 3.900,00-TL vergi cezası kesildiğini, davalının görevinden istifa etmediğini ve istifa doğrultusunda kendilerine bildirimde bulunulmadığını,

bu nedenlerle davalının kötü niyetli olarak davrandığını ve tam kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalının sözleşmeye aykırı eylemi nedeniyle tarafınca ödenmek zorunda bırakılan 10.900,00-TL'nin ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 5.450,00-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; davacı ve davalı vekilinin temyizi üzerine yapılan inceleme sonucu hüküm Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 16/12/2019 günlü ve 2016/28504E.-2019/12662K. sayılı kararı ile onanmış; davacı ve davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekir.

2- Davalı ...’in, kısa kararın verildiği 17.03.2016 tarihine kadar davasını vekili olmadan bizzat kendisinin takip etmiş olduğu, 24.03.2016 tarihinde Av....’in dosyaya davalı vekili olarak vekaletname ibraz ettiği ve gerekçeli kararın yazıldığı 28.03.2016 tarihinden sonra temyiz dilekçesi sunduğu görülmüştür.

Bu durumda yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettirmediği anlaşılan davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davalı lehine 1.800,00-TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davacı vekilinin bu husustaki karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 16/12/2019 günlü ve 2016/28504E. -2019/12662K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün

belirtilen gerekçe ile düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.