Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/9066 K.2021/6246

Davacı Özel ... Sağlık Hiz. Ve Tic. A.Ş. ile davalı SGK Başkanlığı aralarındaki menfi tespit davasına dair İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24/05/2016 tarihli ve 2015/384 E. -2016/380 K. sayılı hükmün onanması hakkında Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 16/12/2019 tarihli ve 2016/31278 E. -2019/12681 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Özel Sağlık Hizmet Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi akdettiğini, bu zamana kadar sözleşme hükümlerine uygun olarak faaliyet gösterdiğini, sözleşme doğrultusunda davalı kuruma bağlı hastaların, branş listesinde yer alan braşlarda tedavilerinin yapılması amacı ile hastaneye başvurduklarını, hastalara verdiği hizmete dair faturaları davalı kuruma gönderdiğini, davalı kurumun Ocak 2013 dönemi faturaları üzerinde inceleme yaparken sözleşmeye aykırı davranıldığı gerekçesiyle, hakediş bedellerinden 84.983,59 TL hukuka aykırı şekilde kesinti yapıldığını, iddia edilen kesinti borcunun olmadığının tespiti ile, kesintinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onama kararı verilmiş olup, bu kez davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HMUK. 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-5502 Sayılı Yasanın 36. maddesi uyarınca, davalı kurum harçtan muaf tutulması gerekirken harçtan sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.