Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/9448 K.2020/6716

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemesince davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair ek karar verilmiş, bu defa ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Mahkemece, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, eksik harç ve giderlerin tamamlanmasına ilişkin muhtıra tebliğine rağmen 267,80 TL nispi temyiz karar harcı ile 100,00 TL gider avansı mahkemece verilen kesin süre içerisinde davalı tarafından yatırılmamış, bu nedenle mahkemece 22/07/2020 tarihli ek kararla temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş olup, ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ve 25/01/1985 tarihli 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Somut olayda; mahkemece verilen, kesin süre içerisinde davalı tarafından harç ve gider yatırılmadığından temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin ek karar, usul ve yasaya uygun bulunmuştur.