Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/9656 K.2021/3415

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile aralarında 01/08/2005 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, davalının 25/04/2011 tarihli ihtarla taşınmazı tahliye edeceğini bildirdiğini ve kiralananın anahtarlarının 06/06/2011 tarihli emanet tutanağı ile notere teslim edildiğini, ...

1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/119 D. işler dosyası ile kiralananda tespit yaptırdığını, bilirkişinin inşaat işleri için 26.400TL elektrik tesisat onarımı için de 64.000 TL masraf gerektiğini ve bunların bir aylık süre içinde yapılacağını belirlediğini, sözleşmenin VI. maddesi uyarınca kiralanan iyi bir halde teslim edilmiş olup kiracının da aldığı gibi teçhizatları çalışır bir şekilde teslim etmek zorunda olduğunu, kiralananın tesliminden sonra 08/06/2011 tarihinde yeniden dava dışı Volkan Aslan isimli şahsa kiraya verildiğini,

yeni kira sözleşmesinin V. maddesinde kiralananın durumu ile ilgili Sulh Hukuk Mahkemesinde keşif yapılmış olup taşınmazın boş olarak 08/06/2011 tarihinde kiraya verildiği ve kiracıya teslim edildiği halde kiralananın hasarlı olması ve onarım gerektirdiğinden bahisle sözleşmenin başlangıç tarihinin 01/07/2011 olarak belirlendiğini, 08/06/2011 - 01/07/2011 tarihleri arası kira bedelinin ödenmeyeceğinin, ayrıca bilirkişi raporunda belirtilen hasarların giderilmesi için yapılan masrafların da kiradan düşüleceğinin kararlaştırıldığını, kiralanana dava dışı yeni kiracı tarafından 56.888,14TL faturalı masraf yapıldığını,

bu nedenle yeni kiracının 2011 Temmuz - Ekim aylar arası için 60.000 TL kira bedeli ödemeyerek kiradan mahsup ettiğini belirterek dava dışı kiracı tarafından fatura karşılığı yapılan 56.888,14 TL tadilat masrafı ve bu tadilat için gerekli süre 23 günlük kira kaybı olan 11.500 TL kira bedeli ile birlikte toplam 68.388,14 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı, kira sözleşmesinde belirtilmeyen ve teslimi sağlanmayan malzeme bedellerinin istendiğini, davaya konu edilen faturaların tespit dosyasındaki raporlar ile çeliştiğini, fatura bedellerinin fahiş olduğunu,

yapılan masraf faturalarının dava dışı kiracının kendi işine uygun olarak yaptırdığı malzeme bedelleri olduğunu, tespit raporunu kabul etmediklerini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 23/12/2014 tarih 2014/10834 esas 2014/14345 karar sayılı ilamı ile, " Mahkemece yapılacak iş; kiralananın tahliyesinden sonra davacı tarafından ...

1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/119 D. işler dosyasında belirtilen hor kullanma kalemlerinin dava dışı kiracı ... tarafından yapılan ve davacı tarafından ibraz edilen masraf faturaları ile karşılaştırmasının yapılması tespit raporundaki hor kullanmalar esas alınarak masraf faturalarının bu tespit raporu ile örtüşüp örtüşmediğinin üzerinde durulması, gerekirse binanın inşaat projesinin getirtilerek elektrik tesisatına ilişkin masraf faturalarının karşılaştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. " gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile 50.970,41TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Hükmedilen harca yönelik yapılan incelemede;

Karar ve ilam harcı, maktu ve nispi olmak üzere iki çeşittir. (492 sayılı Kanun'un 15.,21. maddeleri). Bu anlamda davanın maktu veya nispi harca tabi olup olmaması, kural olarak dava konusunun para ile değerlendirilebilir olup olmamasına göre değişmektedir. Nispi harç, konusu belli bir değerle (para veya para ile değerlendirilebilen bir şey) ilgili davalarda, hüküm altına alınan değer üzerinden tarifedeki belli nispete göre alınan harçtır (1 Sayılı Tarife, madde III/1-a).

Maktu harç ise, konusu belli bir değerle tespit edilemeyen davalarda ve davanın reddine ilişkin kararlardan alınan harçtır (1 Sayılı Tarife, madde III/2-a). Harçlar Kanunu'nun 16/1. maddesinde değer ölçüsüne göre harca tabi işlerde (1) sayılı tarifede yazılı değerlerin; tescil ve tapu kayıt iptali gibi gayrimenkulün aynına taalluk eden davalarda gayrimenkulün değerinin esas alınacağı öngörülmüştür.

Dava, niteliği itibariyle konusu para ile değerlendirilebilen davalardan olduğundan yukarıda açıklandığı üzere hüküm altına alınan miktar üzerinden karar harcı alınması zorunludur. Somut olayda; kabul edilen 50.970,41TL üzerinden eksik miktarda karar harcına hükmedilmesi hatalı olmuştur. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.