Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/9824 K.2020/7717

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; kaçak elektrik kullanımından dolayı davalı aleyhine Gaziosmanpaşa 3. İcra Müdürlüğünün 2009/118 esas sayılı dosyası ile icra takibi yaptıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu beyan ederek davalının itirazının iptali ile takibin devamına, %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı; kendisinin iddia edildiği gibi kaçak elektrik kullanmadığını, Gaziosmanpaşa 2.Asliye Ceza Mahkemesinde 2006/310 Esas sayılı dosyasında beraat ettiğini belirterek davanın reddine ve davacının %40'tan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, anılan karar Dairemizin 2013/11371 esas – 2013/ 14725 karar sayılı ve 24/10/2013 tarihli kararı ile; "...

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; kaçak elektrik tahakkukuna dayanak teşkil eden ve müdahale edildiği sayaç labaratuvar incelemesi ile (10.02.2004) tespit edilen sayaca müdahalenin "ne zaman yapıldığının tespit edilemediği" tesisata ait endeks dökümleri incelendiğinde 10.02.2004 tarihine kadar tespit edilen tüketim endekslerinin birbirine yakın değerde olduğu kanaatine varıldığı, labaratuvar incelemesiyle tespit edilen "sayaca müdahalenin tutanağa konu dönemde yapılmamış olduğu, tutanağa konu dönemde sayaçtan geçen elektriği tükettiği kanaatine varıldığı, kaçak tahakkukunun yasal dayanağı olmadığı" belirtilmiştir.

Oysa, 10.02.2004 tarihli sayaç muayenesine ilişkin labaratuvar incelemesinde; "kulak mühürleri ve numaratör ile oynanmış" olduğu belirlenmiştir. Bu durum karşısında davalı tarafından müdahale edilmiş sayaçtan elektrik tüketilmesinin de yönetmeliğe göre kaçak tüketim şekli olduğu, müdahale edilmiş sayacın tam ölçüm yapmadığı gözönünde bulundurularak, kaçak elektrik kullanım bedelinin yönetmelik ve EPDK kararları çerçevesinde tespiti konusunda uzman bilirkişiden gerekçeli ve denetimine elverişli olacak şekilde rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmelidir..." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece; bozma kararına uyulmuş, elektrik mühendisi bilirkişinin hazırladığı rapor dayanak alınarak; davacının davasının kısmen kabulü ile.

Gaziosmanpaşa 3.İcra Müdürlüğünün 2009/118 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın 719,98 TL kısmının iptaline, bu kısım yönünden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, İcra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 2016/11944 esas – 2017/5855 karar sayılı ve 24.04.2017 tarihli kararı ile.

“Somut olayda; hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda kaçak kullanım yapılan sürenin davacının tahakkukunda ve raporda neden farklı kabul edildiği açıklanmadığı gibi tarafların rapora gerekçeli olarak yaptığı itirazlar da karşılanmamıştır. Ayrıca, bozma kararından önce ve sonra dosyada sunulan bilirkişi raporları birbiri ile çelişkilidir; çelişkiler giderilmediğinden mahkemece benimsenen bilirkişi raporu hükme dayanak olacak nitelikte değildir.

Mahkemece, kaçak tutanağının tutulduğu tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre davacının davalıdan talep edebileceği miktarın hesaplanması, davacının müdahale edilmiş sayacın tam olarak ölçüm yapmadığı itirazlarının değerlendirilmesi, çelişkilerin giderilmesi için farklı bir elektrik mühendisi bilirkişinin rapor hazırlaması sağlanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken itirazları karşılamayan, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır.” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; farklı bir bilirkişiden rapor alınmış ve bilirkişi raporu doğrultusunda davalının 3.708,45TL kaçak elektrik bedeli ödemesi gerektiği, gecikme faizinin 8.075,00TL olduğu belirlendiğinden davalının 11.783,45TL’den sorumlu olduğu, gecikme faizine hesaplanan KDV tahakkukunun hesaba katılmadığı, ancak bu haliyle dahi davacının talep ettiği 7.192,63 TL’den fazla olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının Gaziosmanpaşa 3. İcra Müdürlüğünün 2009/118 Esas sayılı icra dosyasına yapmış olduğu itirazının iptali ile, takibin devamına, şartları oluşmadığından icra inkar talebinin reddine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik tüketilmesi,

kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek Kuruma sunulacağı ve kurul onayı ile uygulamaya konulacağı, bu yöntemlerde Kurul onayı olmaksızın değişiklik yapılamayacağı, Geçici 3. madde hükmünde de bu yönetmeliğin yayımı tarihinden sonra 15. madde kapsamındaki kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit,

süre ve tüketim miktarı hesaplama ve tahakkuk yöntemlerine ilişkin usul ve esasların TEDAŞ ve bağlı ortaklıkları ile piyasada mevcut sözleşmeleri kapsamında faaliyet göstermekte olan diğer tüzel kişiler tarafından Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin Geçici 2. maddesi uyarınca düzenlenecek tarife önerileri ile birlikte Kuruma sunulacağı açıklanmıştır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından 21.03.2003 gün 122 sayılı kurul kararı alınmıştır. Aynı kurulun 29/12/2005 tarihli toplantısında ise; 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.

Somut olaya gelince, davacı kurum görevlileri tarafından yapılan denetimde davalının işyerinde 07.11.2003 tarihli kaçak tutanağı tutulduğu, bu tutanağa istinaden 18.09.2002-07.11.2003 tarihleri arası toplam 415 gün üzerinden hesaplama yapılarak toplam 3.828,50 TL'lik fatura tanzim olunduğu; mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi tarafından kaçak elektrik tüketimi hesabının, EPMHY 622 sayılı EPDK kararına göre hesaplandığı, mahkemece bu bilirkişi raporu benimsenerek hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Oysa davalı tarafın sorumlu tutulabileceği kaçak elektrik bedelinin, 21.03.2003 günlü 122 sayılı kararı esas alınarak ve yukarıda açıklanan yönetmelik hükmü dikkate alınarak hesaplanması gerektiği kuşkusuzdur. Bilirkişi raporu bu yönü ile yönetmeliğe ve kurul kararına uygun olmadığı gibi bozma ilamında belirtilen hususlarda çelişkileri giderecek yeterlilikte değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında konusunda uzman bilirkişiye verilmesi, davacı kurumun davalı taraftan isteyebileceği kaçak elektrik bedelinin tutanak tarihi gözetilerek Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 21.03.2003 günlü 122 sayılı kararı ve Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre, kaçak kullanım süresinin kaç gün olması gerektiği, kaçak tüketime ek tüketim hesabı yapılması gerekip gerekmediği konularında kurum tahakkuku ve dosyada bulunan raporlar arasındaki çelişkileri de giderecek şekilde denetime elverişli rapor alınarak,

davacının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarının belirlenmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmesi yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.