Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/9985 K.2021/10211

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar hakkında, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun ise kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında verilen kararın, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalıdan ... plakalı aracı 25/11/2011 tarihli araç satış sözleşmesiyle 175.000 TL bedelle satın aldığını, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma dosyası kapsamında aracın yurt dışından yasal olmayan yollarla ithalatının gerçekleştirildiğinin tespit edildiğini, Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğince verilen el koyma kararına istinaden 08/12/2015 tarihinde araca el konulduğunu, bu durumu 24/12/2015 tarihli ihtarname ile davalı satıcıya bildirdiğini, satış sözleşmesinin feshi ile araç bedeli olan 175.000 TL'nin yasal faizi ile birlikte ödenmesinin istendiğini,

yapılan bu ihtara rağmen zararının giderilmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 175.000 TL'nin ödemenin yapıldığı 25/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; kusurunun bulunmadığını, iyi niyetli olduğunu, aracın geçici ve idari nitelikte tedbirle parka çekilmesinin tam zapt olarak değerlendirilemeyeceğini, davacının geçici tedbir dışında araç üzerinde mülkiyet hakkının elinden alınmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının aracını teslim aldığı ve zararının da davalı tarafından giderildiği gerekçesiyle, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, taraflarca istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine; davacının vekalet ücretine ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının (4) numaralı bendinde yazılı "Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte

bulunan AAÜT uyarınca 2.180 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," cümlesinin KALDIRILMASINA, davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 20.575 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın diğer kısımlarının aynen muhafazasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1) Bölge adliye mahkemelerinin duruşma yapmaksızın esas hakkında istinaf incelemesi yapmaları durumuna dair karar verme usulü 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 353/1-b-2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre bölge adliye mahkemesi; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı veya kararın gerekçesinde hata edildiği durumlarda düzelterek yeniden esas hakkında karar verir.

Bölge adliye mahkemesi kararlarında yer alması gereken hususlar ise HMK’nın 359. maddesinde belirtilmiş olup buna göre kararda.

“Tarafların iddia ve savunmalarının özeti”, “İlk Derece Mahkemesi kararının özeti”, “İleri sürülen istinaf sebepleri” ve “Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan veya olmayan hususlarla bunlara ilişkin delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep” yer alması gereken zorunlu unsurlardır.

Aynı maddenin 2. fıkrasında ise "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılan açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasının (4) nolu bendi düzeltilerek, düzeltilen kısım dışında kalan kısımların aynen korunmasına yönelik karar verilmesi usule aykırıdır. Bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen dahi olsa kabul edildiği durumlarda öncelikle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi ardından yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekmektedir.

O halde bölge adliye mahkemesince, HMK’nın 359/2. ve 353/1-b-2. maddelerindeki düzenlemeler de gözetilerek, esas hakkında taleplerin her biri bakımından tek tek hüküm kurulması gerekirken, bu husus gözardı edilerek ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde, sadece ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (4) nolu bendi düzeltilerek diğer kısımların aynen muhafazasına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.