Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/1485 K.2021/8527

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; 20.05.2008 tarihinde hastanelerine başvuran ... isimli hasta nedeniyle Kurumca, özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinin 5.1.2 maddesi uyarınca haklarında 10.000 TL cezai şart uygulanmasına ve ödenen 271,83 TL tedavi bedelinin kuruma iadesine karar verildiğini, ancak söz konusu cezai işlemin haksız olduğunu, bu nedenle borçlu olmadıklarının tespitini istemiştir.

Davalı; trafik kazası sonucu davacı hastaneye başvuran ... isimli hastanın el bileği ve el yüzeyinde kırık tespit edildiğini, ameliyat olması gerektiğinin davacı hastane doktoru tarafından söylendiği halde hastanın bu ameliyatı olmayı kabul etmemesi üzerine kolunun alçı ile atele alınarak taburcu edildiğinin tespit edildiğini, hastaya ameliyat yapılmamasına rağmen davacı tarafından ... Sağlık Uygulama Tebliği kodlu büyük kemik kırığı kapalı redüksiyonu hizmeti verilmiş gibi gösterilerek faturaya dayanak belgelerin gerçeğe aykırı düzenlenmek suretiyle tedavi ücretinin Kurumdan tahsil edilmiş olması nedeniyle davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; Adli Tıp Kurumu raporu ve alınan bilirkişi raporuna göre trafik kazası neticesinde davacı hastaneye başvuran hastaya uygulanan tedavinin tıp kuralları dahilinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının 23.08.2011 tarih ve 16643945 sayılı kararına istinaden uygulanan 10.000 TL cezai şartın hukuka aykırılığının ve davacı tarafın davalı kuruma karşı borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı SGK Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olması nedeniyle 152,55 TL peşin harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.