Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/1558 K.2021/10761

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı gerçek kişiler vekili tarafından duruşmalı ve diğer davalı ... vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle;

duruşma günü olarak belirlenen 02/11/2021 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalılardan ... vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı.

29/03/2006 tarihinde girdiği trafo binasında elektrik akımına kapılarak yaralandığını, olayla ilgili olarak yargılanan gerçek kişi davalıların Tekkeköy Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/22 esas sayılı dosyası ile cezalandırıldıklarını, davalılar hakkında maddi ve manevi zararlarının tazmini için Samsun 3.Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı 2012/419 esas sayılı davada maddi zararının 285.000 TL olarak belirlendiğini, ayrıca 19/11/2008 tarihinde Adli Tıp Kurumundan alınan raporda %100 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin tespit edildiğini,

mahkemece yapılan yargılama neticesinde taleple bağlı kalınarak 200.000 TL maddi tazminata hükmedildiğini, zarar hesabı yapılırken asgari ücretin baz alındığını, her 6 ayda bir zarar miktarının arttığını, kaza nedeniyle tam özürlü olarak hayatına devam etmek zorunda kaldığını, kendi geçimini sağlayacak ekonomik kazançtan yoksun olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 275.000 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiş.

23/07/2014 tarihli açıklama dilekçesinde; dava dilekçesindeki taleplerinin, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 85.200 TL'sinin çalışma gücü kaybından doğan zarar, 150.000 TL'sinin bakıcı gideri, 39.780 TL'sinin ise bez giderine ilişkin olduğunu belirtmiş, 19/09/2016 tarihli ıslah

dilekçesinde ise; davalı ... yönünden davadan feragat ettiklerini, çalışma gücü kaybından doğan zarar taleplerini 115.813,68 TL, bakıcı gideri taleplerini 365.316,87 TL, bez gideri taleplerini ise 2.810,40 TL olmak üzere toplam 483.940,95 TL artırarak 758.940,95 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı ...; davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden ise olayın davacının kusuruyla meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; ... ile akdettikleri işletme devir hakkı sözleşmesi gereğince husumet yöneltilemeyeceğini, esas yönünden ise olayın meydana gelmesinde bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiş; ıslaha karşı verdiği 19/12/2016 tarihli dilekçesinde ise, dava ve ıslah dilekçesindeki taleplerin zamanaşımına uğradığını bildirmiş; 16/02/2017 tarihli dilekçeyle cevap dilekçesini ıslah etmiş ve davanın zamanaaşımı nedeniyle reddini istemiştir.

Diğer davalılar; davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden ise olayın meydana gelmesinde bir kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; davalı ... ... hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın ise zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, karara karşı, davacı vekili ile gerçek kişi davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince, davacı vekili ile gerçek kişi davalılar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; kararın, davacı vekili tarafından (davalı ... yönünden) temyiz edilmesi üzerine Dairece verilen 10/09/2019 tarihli ve 2018/2899 E. 2019/6458 K. sayılı kararıyla;

"... davacının, kısmi dava hakkında verilen kararın onanmasına ilişkin dairemiz kararının kendisine tebliğ edildiği tarih itibariyle uğradığı zararın failinin davalı ... olduğunu öğrendiği, işbu ek davanın açıldığı tarih itibariyle, davalı ... yönünden iki yıllık kısa zamanaşımı süresinin henüz işlemeye başlamadığı gözetilerek, işin esasının incelenmesi ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle davalı ... yönünden de davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir..." gerekçesiyle bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

İlk derece mahkemesince; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalı ... yönünden açılan davanın kabulüne, 758.940,95 TL toplam alacağın 29/03/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine; diğer davalılar yönünden verilen 18/05/2017 tarihli karar kesinleştiğinden haklarında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; karar, davalı ... ve diğer davalı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı gerçek kişilerin tüm, davalı ...’ın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Somut olayda davacı, Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı 2012/419 esas sayılı davada, maddi zararının 285.000 TL olarak belirlendiğini, mahkemece yapılan yargılama neticesinde taleple bağlı kalınarak 200.000 TL maddi tazminata hükmedildiğini belirterek, 275.000 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiş; 23/07/2014 tarihli açıklama dilekçesinde ise; dava dilekçesindeki taleplerinin, 85.200 TL'sinin çalışma gücü kaybından doğan zarar, 150.000 TL'sinin bakıcı gideri, 39.780 TL'sinin ise bez giderine ilişkin olduğunu belirtmiştir.

Davacı tarafından Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/419 esas sayılı dosyasında açılan kısmi davaya bakıldığında; mahkemece aktüerya bilirkişisinden alınan kök ve ek raporlarda, (davacının kusur durumuna göre) işgöremezlik tazminat miktarının toplam 285.225,20 TL olduğu belirtilmiş ve mahkemenin 29/05/2014 tarihli ve 2012/419 E. 2014/238 K. sayılı kararıyla taleple bağlı kalınarak 200.000 TL işgöremezlik tazminatının davalı ... ve gerçek kişilerden tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Eldeki davada ise mahkemece, aktüerya bilirkişisinden alınan kök ve 17/04/2017 ek rapor sonrasında, davacı vekili tarafından dosyaya ibraz edilen 29/04/2017 tarihli dilekçe ile “Samsun 3. AHM dosyasında hükmedilen 200.000 TL’nin ferileriyle birlikte tahsil edildiğini, bakiye 85.220 TL’nin olay tarihinden itibaren faizi ile tahsiline hükmedilmesi halinde maddi tazminat kalemlerinin bu bölümü ile ilgili sorunun giderileceğini, bilirkişinin maddi tazminat hesabının sayın mahkemece bu haliyle düzeltilerek karar verilmesi yönünde” talepte bulunduğu görülmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece; davacının işgöremezlik tazminat talebi bakımından 29/04/2017 tarihli dilekçesi esas alınmak suretiyle (bakiye 85.220 TL bakımından) hüküm kurulması gerekirken, taraf itirazları ve ek raporlar dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Kabule göre de, davacı taleplerine yönelik olarak ayrı ayrı (bakıcı gideri, bez bedeli ve işgöremezlik tazminatı şeklinde) hüküm kurulması gerekirken, toplam tazminat miktarının yazılması suretiyle hüküm kurulması da doğru değildir.