Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/333 K.2021/1075

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar ve davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar, davacı ...'nın davalı kurum ...

Anadolu Lisesinden 2011-2012 eğitim öğretim döneminde okul birincisi olarak mezun olduğunu, davacılar ... ve ...'in ...'nın anne ve babası olduğunu, 08.06.2012 tarihinde tüm velilerin de katıldığı mezuniyet gününde ...'nın okul birincisi olarak kürsüye çağrıldığını ve kendisine bu sebeple çeşitli hediyeler verildiğini, fakat 2012 yılı LYS sonuçları geldiğinde davacı ...'nın orta öğretim başarı puanının okul birincilerine verilmesi gereken 500,00 tam puan olması gerekirken 495,594 olduğunun görüldüğünü, bu olay üzerine okulla görüştüklerini ve birinciliğin aynı sınıftan mezun ... isimli öğrenciye verildiğini öğrendiklerini,

davacı ...'nın birinci ilan edilmesinden sonra ...'nın nasıl birinci olduğunun davalı kurum tarafından kendilerine açıklanmadığını, davalı kurumda not ortalamalarının tespiti ve birincinin belirlenmesi işleminin rehber öğretmen ... ve müdür yardımcısı ... tarafından yapıldığını, bu nedenle bu şahıslara davayı yönelttiklerini, davalılar ... ve ...'in görevlerini kötüye kullandıklarını, davacı ...'yı mağdur ettiklerini, bu olay üzerine ...'nın istediği okula yerleşemediğini, bir dönem daha dershaneye gitmek zorunda kaldığını, psikolojisinin bozulduğunu, sürekli ağladığını, ...'nın annesi ve babasının da bu durumdan büyük üzüntü duyduğunu,

yaşadıkları bu sorundan derinden etkilendiklerini, kızlarını tekrar dershaneye göndermek zorunda kaldıklarından maddi olarak zarara uğradıklarını ileri sürerek, ... için 8.877,00-TL kazanç kaybı, 2.800,00-TL dershane masrafı olmak üzere toplam 11.677,00-TL maddi tazminatın, yine ... için 5.000,00-TL, anne ... ve baba ... için ayrı ayrı 3.000,00-TL olmak üzere toplam 11.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan 08.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., davacı ...'nın lise öğrencisi olduğunu, kendisinin ise davalı kurumda ilköğretim okulunda rehber öğretmen statüsünde görev yaptığını, bunun yanında 2012 yılının temmuz ayında bu şirketle ilişiğinin kesildiğini, davacının diplomasında herhangi bir onay, imza ve hakkının bulunmadığını, olay nedeni ile başlatılan soruşturmada da olayda hiçbir kusurunun bulunmadığının tespit edildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., davacılar ... ve ...'ün dava konusu olaydan doğan bir manevi tazminat hakkı bulunmadığını, davacı ...'nın puanının yanlış hesaplanması ve bu nedenle

orta öğretim başarı puanı yönünden bir hak kaybına uğradığı şeklinde anlaşılabilecek iddiaların gerçek dışı olduğunu, davacının puanı belli olmasından sonra tercih yaptığını, davacının puanına uygun tercih yapmaması nedeniyle üniversiteye yerleşememiş olmasının tamamen davacının kendi fiilinin bir sonucu olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü kısmen reddi ile ... için 1.500,00-TL, ... için 1.000,00-TL, ... için 1.000,00-TL manevi tazminatın 06.08.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalıların temyiz itirazlarının incelenmesinde: 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK'nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2018 tarihinden itibaren 2.590,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davalılar tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.590,00 TL'yi geçmediğinden HUMK'nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle davalıların miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacıların temyiz itirazlarının incelenmesinde: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekir.