Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/4225 K.2022/506

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı asıl davada; davalı şirketin 843 nolu parselde inşaa ettiği ...Konakları projesinden...tipi ...nolu daireyi 21/07/2007 tarihinde satın aldığını, inşaatın 18/10/2008 tarihinde tamamlanıp dairenin teslim edileceğinin taahhüt edildiğini, 5.000 dolar peşin ödemeyi davalı inşaat şirketine yaptığını, bakiye satış bedelini bağlı kredi olarak diğer davalı bankaya ödemeye devam ettiğini ancak inşaatın tamamlanıp teslim edilmediğini ileri sürerek, şimdilik 12.000 TL eksik imalat bedeli ile kira kaybı bedeli 62.000TL’nin avans faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, aynı nedenle diğer davalı ... aleyhine açtığı dava, asıl davayla birleştirilmiştir.

Davalı Metropol Ltd. Şti. konutun 04/12/2008 tarihinde tam ve eksiksiz teslim edildiğini, davalı ...Ş. de ortada bağlı kredinin bulunmadığını bu nedenle sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davalı banka hakkındaki davanın reddine, ayıplı ve eksik ifa nedeni ile 19.250TL, kira kaybı nedeni ile 53.375TL’nin asıl ve birleşen diğer davalılardan avans faizi ile tahsiline dair verilen karar, davacı ve davalılardan Metropol Ltd.

Şti.nin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 13/02/2014 tarihli ve 2013/14586 E. - 2014/3729 K. sayılı kararıyla; davacı ile davalılardan banka arasındaki sözleşmenin bağlı kredi olup olmadığının tespiti ile kira alacağına yönelik istem bakımından davalının davacıya konutu 04/12/2008’de teslim ettiğini ve davacının elektrik ve su aboneliğini Eylül 2010’da yaptırdığını savunduğunu ancak mahkeme tarafından dava tarihine kadar kira kaybına hükmedildiği, şirketin savunması yönünde araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile ayıplı ve eksik ifa nedeni ile 19.250TL, kira kaybı nedeni ile 45.791,66TL’nin asıl ve birleşen davalılardan avans faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, asıl ve birleşen davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı ... ve Metropol Ltd. Şti.nin tüm, davalı bankanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davacı, davalı şirketten satın aldığı konutun için eksik ve ayıplı imalat bedelleri ve kira alacağının tahsilini talep etmiş ve bu evin satın alınması için diğer davalı bankadan bağlı kredi kullandığını, bu nedenle davalı şirketin meydana getirdiği eksikliklerden ötürü davalı bankanın da sorumlu olduğunu ileri sürmüştür.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un "Tüketici Kredisi" başlıklı 10. maddesine göre; kredi verenin, tüketici kredisini, belirli marka bir mal veya hizmet satın alınması ya da belirli bir satıcı veya sağlayıcı ile yapılacak satış sözleşmesi şartı ile vermesi durumunda satılan malın veya hizmetin hiç ya da zamanında teslim veya ifa edilmemesi halinde kredi veren tüketiciye karşı satıcı veya sağlayıcı ile birlikte müteselsilen sorumlu olur.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davalı şirketten konut satın alan davacıya diğer davalı banka tarafından kullandırılan kredi, niteliği itibariyle bir bağlı kredidir.

Hal böyle olunca müteselsil sorumluluk ilkesi gözetilerek, alacak kalemleri toplanarak bu yöne ilişen isteminin kabulüne ve bu şekilde belirlenen miktar yönünden davalı bankanın sorumlululuğunun kullandırdığı kredi miktarı ile sınırlı olduğuna karar verilmesi gerekirken, diğer davalı şirket ile birlikte ayrı ayrı alacak kalemlerinin tamamından sorumlu tutulmasına karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan kararının düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7. maddesi hükmü gereğidir.