Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/4226 K.2022/1212

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı Demiryol-İş Sendikası vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı avukat ... tarafından Demiryol-İş Sendikasını temsilen adına takip edilen Bakırköy 5. İş Mahkemesinin 2007/519 esas sayılı dosyasında lehine hükmolunan alacakların Ankara 14. İcra Müdürlüğünün 2009/9686 E. sayılı dosyasından davalı tarafından mahkeme ilamında hükmolunan faiz oranı yerine hatalı faiz oranı üzerinden takibe konulması sebebiyle uğramış olduğu zarara karşılık maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Dava,14/06/2011 tarihinde Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış, Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesince 02/10/2012 tarih ve 2011/269 E. 2012/351 K. sayılı karar ile İş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş olup, iş bu görevsizlik kararı üzerine dosya Ankara 5. İş Mahkemesi’ne gönderilmiş, mahkemece yapılan inceleme neticesinde 05/02/2013 tarihli karar ile (karşı) görevsizlik kararı verilerek dosya merci tayini için Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'ne gönderilmiştir.

Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme neticesinde, 19/06/2015 tarih ve 2015/1518 E. 2015/6074 K. sayılı ilam ile; Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

Yargı yerinin belirlenmesi üzerine, davanın yargılaması görevli Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yürütülmüş, 15/01/2019 tarih ve 2015/331 E. 2019/38 K. sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş bu karara karşı, taraf vekilleri tarafından kanun yoluna başvurulması üzerine dava dosyası temyiz incelemesi yapılmak amacıyla Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 373/4. maddesi; ''Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karar karşı temyiz yolunabaşvurulabilir.'' hükmünü, geçici 3/2 maddesi; "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez.'' hükmü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktadır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay'ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevi Yargıtay 20. Hukuk Dairesince merci tayini yolu ile belirlenmiş, Yargıtay dosyadan elini çekmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli mahkeme tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir. Aleyhine kanun yoluna gidilen karar, Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (esasa ilişkin) kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay'ın bir denetimi söz konusu değildir.