Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/526 K.2021/1594

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile aralarında 03/09/2008 başlangıç tarihli 49 yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, davalı kiracının sözleşme gereğince ödemesi gereken 03/09/2009-02/09/2010 dönemi kira bedelini ödemediğini belirterek, 14.500,00-TL kullanma bedeli alacağının 03/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında borcun ödendiğini ve davanın konusuz kaldığını belirterek karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın esası hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına ve yargılama giderlerinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331. maddesinin 1. fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir edeceği düzenlenmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/1 maddesinde, ''Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.' düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda; davacı dava açmakta haklıdır. Yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesi gerekirken davacı üzerinde bırakılması doğru değildir. Nitekim, mahkemece hükmün gerekçesinde, davacı yararına yargılama giderine hükmedilmesi gerektiği kanaatine varıldığı belirtilmesine rağmen hüküm kısmında gerekçeye aykırı şekilde yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmış olması doğru değildir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve "hâkimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK 438/7, C2 hükmü gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.