Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/5400 K.2021/12212

Davacı ... ile davalı T.C. ... aralarındaki alacak davasına dair ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17/02/2020 tarihli ve 2017/935 E.-2020/81 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 19/04/2021 tarihli ve 2021/1296 E.-2021/4234 K. sayılı karara karşı, davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı idareye ait taşınmazı 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraladığını, süre sonunda kira süresinin uzatılmasını sözlü olarak davalı idareden talep ettiğini, talebi kabul eden davalı idarenin yenileme mahiyetinde yazısı ve yeni dönem kira ödeme planı yazısının tebliğ aldığını, yenilenen dönem için 1. taksit tutarı olan 3 aylık kira bedelini 15/02/2013 tarihinde ödediğini, davalının 27/02/2013 tarihli ihtarname ile sözleşmenin 17/02/2013 tarihinde sona erdiğini bildirerek kiralananı tahliye etmesini istediğini,

kiralananı 02/06/2013 tarihinde tahliye ettiğini ancak öncesinde davalının tanzim ettiği ödeme planı çerçevesinde 17/05/2013 tarihinde 3 aylık kira tutarı olan 137.579,17 TL'yi peşin ödediğini, tahliye nedeniyle ödenen kira bedelinin 2,5 aylık kısmının karşılıksız kaldığını ileri sürerek tahliyeden sonraki kısma isabet eden 114.699,30 TL’nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı; kira sözleşmesinin belirlenen süre sonunda herhangi bir ihtara gerek kalmaksızın sona erdiğini, davacının kiracı değil işgalci olduğunu, sözleşmeye göre tahliye tarihine kadar her gün için cari yıl kira bedelinin % 1 oranında cezai şart ödenmesi gerektiği, hesaplanan ecrimisil tutarının 542.137 TL olduğunu, davacının ödemesinin bu tutarın çok altında olduğunu, ecrimisil alacakları için dava açtıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hazinenin özel mülkiyetinde olan dava konusu taşınmazın 3 yıllığına davacıya kiralandığı, davalının ihale şartları gereği 3 yıllık sürenin dolduğu gerekçesiyle taşınmazın tahliyesi talepli 27/02/2013 tarihli ihtarname ile taşınmazın boşaltılmasını ihtar ettiğini, bu ihtarın çekilmesinden önce davalı yanca kira sözleşmesinin yenilendiğine dair zimnen hareket edilerek 06/12/2012 tarihli ve 11924 sayılı, kantin 2013 kira ödeme plan yazısının gönderildiği, davacı tarafından ilk 3 aylık ödemenin peşin yapıldığı, taşınmazı 2,5 ay önce tahliye etmesi sebebiyle fazla ödenen parada davacının herhangi bir kusuru olmadığı,

ihale gereği kira sözleşmesinin 3 yıllık olmasına rağmen davacı yanın sunmuş olduğu belgeler doğrultusunda taraflar arasındaki kira sözleşmesinin zımnen uzadığı, davalı idarece gönderilen '06/12/2012 tarihli 2013 yılı kantin ödeme planı' doğrultusunda ödemenin yapıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 114.699,30 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren (17/05/2013) işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 19/04/2021 tarihli ve 2021/1296 Esas 2021/4234 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Onama kararına karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla yeniden yapılan incelemede;

Taraflar arasında 17/02/2010 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı, 27/02/2013 tarihli ihtarname ile kira sözleşmesinin 17/02/2013 tarihinde sona erdiği, belirtilen tarihte işyerinin boşaltılması, aksi halde her gün için cari yıl kira bedelinin % 1'i cezai şart ödenmesini ihtar etmiş olup davalı 02/06/2013 tarihinde kiralanandan tahliye edilmiştir.

Davacı tarafından 17/05/2013 tarihinde 3 aylık kira bedeli peşin ödenmiş olmakla tahliyeden sonraki kısma isabet eden bölümün iadesinin istenilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Mahkemece, kira sözleşmesinin zımmen uzadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, kiraya veren tarafından cezai şart istemli dava açıldığı, bu dava ile birleştirilmesine karar verilen cezai şart alacağına ilişkin davanın daha sonra tefrik edildiği halen yargılamasının devam ettiğini, ayrıca davacı kiracı tarafından açılan teminat mektubunun iadesi istemli davanın yine yargılamasının devam ettiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin sona erip ermediği, kiraya verenin 2013 yılı kira bedeline ilişkin hazırladığı ödeme planı belgesinin sözleşmenin uzatılmasına yönelik olup olmadığı hususları yukarıda bahsi geçen davaların yargılamasının konusunu oluşturmakta olup, mahkemece kira sözleşmesinin zımmen uzadığı gerekçesiyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, davacının kiralananı tahliye ettiği tarih itibariyle fazla ödediği kira bedelinin bulunması sebebiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararının gerekçesinin değiştirilerek onanması gerekirken, zuhulen onandığı bu defa yapılan inceleme ile belirlendiğinden, davalı tarafın bu yöne ilişen karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.