Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/5839 K.2022/358

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ayıba karşı sorumluluk davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalılardan ...,Otomotiv San. A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalılardan ...,Otomotiv San. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı. 22/04/2015 tarihinde davalılardan ... Otomotiv Sanayi Ticaret Ltd.

Şti.nden 102.099 TL fatura değerinde, sıfır kilometre, 2015 model siyah renkli Ford Mondeo marka araç satın aldığını, zamanla aracın belirli bölgelerinde ve yoğun olarak tavan ile motor kaputu üzerindeki boyaların çatlayarak dökülmeye başladığını, durumu davalı yetkili servise bildirerek gizli ayıplı aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesini talep ettiğini, fakat davalı servisin bunu kabul etmeyerek boya ücreti olarak 5.000 TL ödenmesi hususunda teklifte bulunduğunu, boyanmasının aracın değerini düşürecek olması nedeniyle bu teklifi kabul etmediğini ileri sürerek;

ayıplı olan aracın ayıpsız misliyle değiştirilmesini talep etmiş, alınan bilirkişi raporu sonrasında verdiği ıslah dilekçesiyle aracın rayiç değeri olan 114.000 TL'nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı .... A.Ş.; davanın zamanaşımına uğradığını, ayıbın kullanıcı kaynaklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir. İlk derece mahkemesince; aracın kaportasının hemen her yerinde meydana gelen boya arızasının önemli nitelikte gizli ayıp olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile dava konusu aracın (sıfır km) ayıpsız yenisi ile değiştirilmesine karar verilmiş; karara karşı, davalılardan ...,Otomotiv San. A.Ş. tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; araçta imalattan kaynaklı ve önemli ölçüde değer kaybına sebebiyet veren bir ayıp olduğu, ayıptan davalı satıcının sorumlu olması gerektiği, davacı tüketicinin aracın misli ile değişimi yönünde seçimlik hakkını kullanabileceğini kabul eden mahkeme kararının yerinde bulunduğu, ancak aracın iadesine yönelik hüküm tesis edilirken her türlü takyidattan ari şekilde teslimine karar verilmemesinin ve niteliği itibariyle nispi harca tabi olan dava maktu karar harcı alınmasına karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle;

davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu aracın (sıfır km) ayıpsız yenisi ile değiştirilmesine, aracın üzerindeki tüm takyidatlardan ari şekilde davalılara teslimine, hüküm sonucundan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarına, dava değeri olarak kabul edilen 104.575 TL üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının davalılardan alınarak Hazineye gelir kaydına karar verilmiş; karar, davalılardan ..., Otomotiv San.

A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, temyizin kapsamına ve özellikle bölge adliye mahkemesi kararındaki gerekçelere göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 15 ve 16 ncı maddeleri gereğince, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu üzerinden nispi karar ve ilam harcı alınır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava konusu aracın fatura bedelinin 102.099 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda bölge adliye mahkemesince; aracın fatura bedeli üzerinden nispi karar ve ilam harcı alınması karar verilmesi gerekirken, aracın rayiç değeri olarak kabul edilen 104.575 TL üzerinden nispi karar ve ilam harcının alınmasına karar verilmiş olması, doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.