Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/5919 K.2021/9438

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili ve asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalının Nevşehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2258 takip sayılı dosyası ile 4.618,00 TL'lik alacak talebinde bulunduğunu ve bu takipten dolayı kendisinden 4.306,00-TL tahsil edildiğini, ancak davalıya söz konusu tüketici kredisi borcunun tamamı olan 5.000,00-TL'yi 03.02.2011 tarihinde ödediğini, haksız takip nedeniyle toplam 4.306,00-TL ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek; 4.306,00 TL'nin ödendiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bozmaya uyularak davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile; davalının mükerrer ödemeden kaynaklanan toplam 4.299,00-TL alacağının, son ödeme tarihi olan 22/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, karar verilmiş; hüküm süresi içinde davalı ve asli müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ve asli müdahilin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı aleyhine dava sonunda karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken davacı tüketici sıfatına haiz olduğundan, 6502 sayılı Kanun'un 73/2 maddesi gereğince harçtan muaf olmakla, harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan harcın kararın kesinleştirilmesi ve istek halinde davacıya iadesine şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK'nın 370/2 maddesi hükmü gereğidir.