Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/6354 K.2021/13071

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davalının Türk Silahlı Kuvvetleri ile ilişiğinin disiplinsizlik nedeniyle 21.02.2013 tarihinde kesildiğini, davalının almış olduğu eğitim kapsamında mecburi hizmet esasına göre çalışması gerektiği süre dikkate alınarak toplam 17.681,78 TL borcu bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 17.681,78 TL alacağın sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya herhangi bir cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü ile, 9.456,36 TL’nin davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, davacı tarafın dava dilekçesinde sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz talebi konusunda hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacı tarafça dava dilekçesinde dava tarihinden itibaren faiz talebi olmadığından, ayrıca bu konuda da karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafın fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı vekilinin faize yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince. Dava, 926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nundan kaynaklanan eğitim ve öğretim alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan 25.02.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda. 21.02.2013 fesih tarihi itibariyle tespit edilen asıl alacak miktarının 3.944,73 TL olduğu, taahhütname ve TSK Personel Kanununun 112.

Maddesi uyarınca yapılan harcamaların, sarf tarihinden ödeme tarihine kadar kanuni faizi ile birlikte ödeneceğinin davalı tarafından taahhüt edilmiş olduğu gözetilerek, yıllar itibariyle hesaplanan bakiye harcama miktarlarına her öğretim döneminin 30 Haziran tarihinde bitmiş bulunduğu nazara alınmak suretiyle, 1 Temmuz tarihinden fesih tarihi olan 21.02.2013 tarihine kadar geçen süre için hesaplanan işlemiş faiz miktarının

5.511,63 TL olduğu belirtilerek; davacının (21.02.2013 fesih tarihi itibariyle tespit edilen) 3.944,73 TL asıl alacak ve 5.511,63 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 9.456,36 TL alacağının bulunduğu, toplam asıl alacak miktarı 3.944,73TL’ye 21.02.2013 fesih tarihinden itibaren faiz tahakkukunun uygun olacağı tespit ve mütalaa edilmiştir. Davacının talebinin de asıl alacak ve asıl alacak miktarına sarf tarihlerinden itibaren işlemiş faiz kalemlerinden oluştuğu anlaşılmaktadır.

Hal böyleyken mahkemece, asıl alacak ve asıl alacağa sarf tarihlerinden itibaren faiz işletilmesi şeklinde hüküm kurulması gerekirken, asıl alacak ve asıl alacağa fesih tarihine kadar işlemiş faiz tutarı toplamı olan 9.456,36 TL’ye hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.