Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/7147 K.2022/4130

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 26/04/2022 tarihinde davacılar vekili Av. ... ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar; ... 3. İcra Müdürlüğünün 2013/8049 Esas sayılı dosyası ile kira borcundan dolayı haklarında icra takibi başlatıldığını, takibe dayanak kira sözleşmesinin davalı tarafça sahte olarak düzenlendiğini, sözleşmedeki imzaların kendilerine ait olmadığını ileri sürerek, bu kira sözleşmesine dayalı herhangi bir kira ilişkisinin ve borçlarının bulunmadığının tespitini talep etmişlerdir.

Davalı; davacı ile kira ilişkisinin ilk olarak 05/08/2004 tarihli ve beş yıllık kira sözleşmesi ile başlayıp 01/02/2009 tarihli ve bir yıllık sözleşme ile devam ettiğini, son olarak da takibe konu 05/08/2010 tarihli kira sözleşmesi yapılarak kira ilişkisini devam ettirdiklerini, dayanak sözleşme altındaki imzanın şirket yetkilisi olan davacı ...’e ait olduğunu, şirket kaşesinin de sözleşmede bulunduğunu, davacıların kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine dair verilen karar, davacıların temyizi üzerine, Dairece verilen 24/12/2018 tarihli ve 2017/7126 Esas 2018/13200 Karar sayılı kararla; alınan bilirkişi raporunun yeterli nitelikte olmadığından hükme esas alınamayacağı, ... Fakültesinden konusunda uzman olan 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınması, ayrıca davacıların konuyla ilgili şikayette bulunduklarını bildirdikleri ilgili savcılık dosyasının da değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının dava konusu taşınmazda uzun süreden beri kiracı olarak bulunduğu, Marmara Üniversitesi ... Fakültesinden alınan 3 kişilik heyet bilirkişi raporu ile kira sözleşmesindeki imzanın davacının eli ürünü olduğunun sabit olduğu, kira sözleşmesinin sahte olduğuna yönelik ...

Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/8189 esas sayılı dosyasında takipsizlik kararı verildiği, davacının borçlu bulunmadığına dair iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle; davanın reddine, asıl alacak miktarının %20 si oranında kötü niyet tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; kira sözleşmesindeki imzanın davacı ...'ün eli ürünü olduğu bildirilmiş ise de, davacı tarafça bilirkişi incelemesinin sahte olduğu iddia edilen kira sözleşmesi üzerinde yapılmadığı, kendileri tarafından ibraz edilen, imzanın davacıya ait olduğu sözleşme üzerinde yapıldığı iddia edilmiştir. Takip dosyasına dayanak yapılan ve imzası inkar edilen kira sözleşmesi.

05/08/2010 başlangıç tarihli, bir yıl süreli, aylık 3.600 TL bedelli kira sözleşmesi olup, davacılar tarafından dosyaya 01/08/2011 başlangıç tarihli, bir yıl süreli, aylık 500 TL bedelli bir başka kira sözleşmesi ibraz edilmiştir. Bilirkişi raporunda incelenen kira sözleşmesine ilişkin herhangi bir ayrıntıya yer verilmemiş olup, mahkemece 05/08/2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesine ilişkin emanet memurluğu ile yazışmalar yapıldığı görülmüştür.

Bu nedenle bilirkişi incelemesine konu sözleşmenin davacıların imzasını inkar ettiği, takibe konu sözleşme olup olmadığı konusunda tereddüt oluşmuştur.

Hal böyle olunca mahkemece;, takibe dayanak yapılan 05/08/2010 tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesindeki imzanın davacıya ait olup olmadığının tespiti için ... Fakültesinden konusunda uzman olan 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, mahkemece verilen ilk kararda, kötü niyet tazminatına karar verilmemiş olup, bu karar davalı tarafından temyiz edilmediğinden, davacı taraf yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeyerek mahkemece bozma sonrasında davacıların usuli kazanılmış hakkı ihlal edilerek kötü niyet tazminatına hükmedilmiş olması da doğru değildir.