Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/7569 K.2021/11871

Taraflar arasındaki hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı avukatın tahkim şartı kapsamında vekalet ücretinin tahsili için hakem heyeti nezdinde alacak davası açtığını, hakem heyetince yapılan yargılama sonunda malvarlığı değerinin %25 oranına denk gelen vekalet ücretinin tahsiline karar verildiğini, hakem heyetinin öncelikle HMK.nın 425.maddesi uyarınca tahkim yerini belirlemesi gerekirken bu hususun gözardı edilerek karar verildiğini, hakem heyetince belirlenen avansı kendilerinin yatırmaması nedeniyle yargılamanın durması gerekirken bu hususa da uyulmadığını, hakem heyetinin geçersiz sözleşmeye istinaden karar verdiğini,

tahkim süresinin uzatılmasına dair taleplerinin hukuki olmayan nedenle reddedildiğini, şirketin mal varlığınında davanın değerinde esas alındığını, davalı avukatın istifasının haklı olup olmadığının değerlendirilmediğini ileri sürerek 13.01.2020 tarih ve 2019/1 sayılı Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hakem Heyeti Kararının İptali nedeniyle açılan davada mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi İkinci Bölüm, ikinci Kısım 17/1 maddesi uyarınca davalı yararına maktu vekalet ücreti yerine nispi vekalet ücreti verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK 370/2 maddesi gereğidir.