Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/814 K.2021/3503

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar; davalı babalarının halen ikamet ettikleri evi 1993 yılında iki kat olarak satın aldığını, kendi birikimleriyle iki katlı evin üzerine iki kat daire inşa ettiklerini, annelerinin vefatının ardından davalının ikinci evliliğini yaptığını ve muhtemelen eşinin yönlendirmesiyle taşınmazı satma girişiminde bulunduğunu, davalının son iki katın yapımında maddi katkısının olmadığını, mal kaçırmaya çalıştığını, satılması durumunda zarara uğrayacaklarını ileri sürerek; taşınmaza yaptığı katkı paylarının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacı ...’in 2001, davacı ...’in ise 2003 yılından itibaren kira bedeli ödemeden bugüne kadar evde oturduklarını, dava konusu iki katın maliki olduğu arsanın satışından elde ettiği gelir ile yapıldığını, davacıların oturdukları evin elektrik, doğalgaz ve su faturalarının kendisi tarafından ödendiğini, davacıların evlerinin vergisini dahi ödemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulü ile 119.490 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı tarafın istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince; davaya konu binanın üçüncü ve dördüncü kat kaba inşaatlarının davacılar tarafından yapıldığına ilişkin iddianın ispatlanamadığı,

dava konusu taşınmazın ince işlerinin yapımına ilişkin olarak ise davacı ...'nin yaşı, işi ve tanık ifadeleri gözetilerek herhangi bir katkısının olamayacağı gerekçesiyle davacı ... yönünden davanın reddine, davacılar ... ve ... yönünden ince inşaat bedelleri olan 66.914,40 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp bu davacılara verilmesine ve fazlaya ait istemin reddine karar verilmiş, kararın davacılar

... ve ... ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece verilen 19.02.2020 tarih ve 2019/5242 Esas- 2020/1439 Karar sayılı ilamı ile; davanın açıldığı tarihte davacıların, davaya konu taşınmazları kullanmaya devam ettiğinin anlaşılması halinde, davalı yönünden sebepsiz zenginleşme olgusu gerçekleşmediğinden hukuki yarar yokluğundan davacılar ... ve ... yönünden davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davacılara ait mernis kayıtlarından davacıların dava konusu taşınmaz adresinde ikamet ettikleri gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, davacı ... yönünden davanın esastan reddine, davacılar ... ve ... yönünden açılan davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davalı tarafın istinaf vekalet ücretine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf incelemesi ile ilgili olarak; temyiz incelemesi sonrası verilen bozma kararı gereği bozma konusunda bir karar verilmek üzere zorunlu olarak duruşma açılması sebebiyle, istinaf incelemesinin duruşmalı yapılması koşulunun oluşmadığı kanaatiyle, AAÜT 17. maddesi uyarınca davacı lehine ayrıca istinaf vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş ise de; istinaf incelemesinin duruşmalı olarak yapıldığı ve davalının kendisini vekil ile temsil ettirdiği nazara alınarak davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK'nın 370/2. maddesi hükmü gereğidir.