Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/8306 K.2021/13669

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davaların kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı asıl davada; davalının ... ...

Projesinden 07/05/2010 tarihinde satın aldığı konutun teslim süresinin sözleşme tarihinden itibaren 30 ay olarak belirlendiğini ancak konutun projesinde ve diğer belgelerde belirtildiği üzere doğalgaza dönüşümlü kalorifer ısıtmalı, mutfak dolapları takılı, odaların tabanı halıfleks kaplamalı, elektrik tesisatlı ve aydınlatması tamamlanmış, çevre düzenlemesi yapılmış bir şekilde teslim edilmesi gerekirken halen teslim edilmediğini, sözleşme gereği yapılması gereken bir çok işin yapılmadığını, eksik işlerin tespit dosyasında belirlendiğini ileri sürerek;

alacağın değerinin tam ve kesin olarak belirlendiği aşamada HMK m. 107 gereğince arttırılmak üzere şimdilik 1.000TL kira alacağı ile eksik yapılan imalat nedeni ile 1.000TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; konutların deprem nedeni ile 25/11/2011 tarihi itibarıyla geçici teslim tutanakları ile teslim edilmeye başlandığını, davacının konutunu teslim almamasından dolayı kendilerine bir kusur yüklenemeyeceğini, ayrıca davacının ayıp ihbarında bulunmadığını savunarak, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 1.000TL kira alacağı ve 1.000TL eksik imalat bedeli olmak üzere toplam 2.000TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 21/03/2019 tarihli ve 2018/4446 E. – 2019/3747 K. sayılı kararıyla;

sair temyiz sebepleri incelenmeksizin, davacının fiili teslim tarihine kadarki süre için doğan zararlarını talep etmekte haklı olduğu ancak mahkeme tarafından fiili teslim tarihi belirlenirken sadece tanık beyanlarının esas alındığı ve site yönetiminin davacının dava konusu dairede 01/07/2013 tarihinden itibaren oturmaya başladığı beyanına neden itibar edilmediğinin kararda tartışılmadığı, site yönetiminin yazısı ve ile dosyadaki diğer taraf delilleri ile birlikte değerlendirilerek fiili teslim tarihinin belirlenmesi ve bu tarih esas alınmak suretiyle kira tazminatının hesaplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi,

ayrıca mahkemece eksik iş bedeli yönünden eksik ve kusurlu imalatların neler olduğu ve bunların açık ya da gizli ayıp niteliğinde olup olmadığı, kanunda öngörülen ayıp ihbar sürelerine uyulup uyulmadığı gibi hususları değerlendirmeyen ve sadece 4.000TL tutarın uygun olduğu görüşünü beyan eden rapor dikkate alınarak karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

Davacı tarafından 11/06/2018 tarihinde açılan ve işbu dava ile birleştirilen davada; eksik ve ayıplı yapılan imalatlar nedeniyle 3.000 TL'nin ve 4.876,50 TL kira alacağının teslim tarihinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; taşınmazın su, elektrik gibi aboneliklerin tesis edildiği 22/09/2014 tarihinde teslim alındığı, dosya içerisinde site yönetiminin yazısını destekleyici başka bir belge de olmadığı, bu sebeple söz konusu yazıya itibar edilmediği gerekçesiyle;

kira alacağı yönünden davacı tarafından bozma öncesi hükmün temyiz edilmemesi sebebi ile davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşturan 15/09/2014 tarihine kadar işlemiş kiralar yönünden, yine hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda eksik ve ayıplı işler bakımından da asıl davada davanın kabulü ile 1.000TL kira alacağı ve 1.000TL eksik imalat bedeli olmak üzere toplam 2.000TL’nin, bozma sonrası birleşen davanın ise kısmen kabulü ile 4.867,50TL kira alacağı ve 1.300TL eksik imalat bedeli olmak üzere toplam 6.167,50TLtazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş;

hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyulan bozma kararında, site yönetim yazısının neden esas alınmadığı hususu konusunda yeniden değerlendirme yapılması gerektiği belirtilmiş, davacının abonelikleri üzerine aldığı tarih esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak aboneliklerin geç başlatılmış olması dava konusu taşınmazın abonelik tarihinde teslim edildiği anlamını taşımayacaktır. Dolayısıyla aboneliklerin geç tesisi hususu site yönetim yazısının aksini kanıtlar nitelikte değildir. Bu sebeple teslim tarihi olarak site yönetim yazısında belirtilen 01/07/2013 tarihinin esas alınması gerekirken abonelik tarihinin esas alınması doğru görülmemiştir.

Yine talep edilen eksik ve ayıplı işler bakımından da hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu edilen hususların açık ayıp niteliğinde olduğu ancak bilirkişi tarafından açık ayıp olarak nitelenen hususların mahkeme tarafından eksik imalat olarak nitelendirilmesi neticesinde davanın eksik imalat bedelleri yönünden kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Ne var ki, bilirkişi raporunda doğru bir şekilde açık ayıp niteliğinde olduğu belirlenen imalatların mahkemece eksik imalat olarak değerlendirilmesi ve davanın kısmen kabulüne

karar verilmesi hatalı olduğu gibi, davacı tarafından açık ayıp niteliğinde olan bu eksik imalatlara yönelik talebin da davacı tarafından 30 gün içerisinde ayıp ihbarında bulunulmamış olması sebebi ile de kabulüne karar verilmesi de doğru olmamıştır.

O halde mahkemece; asıl ve birleşen davalar yönünden dava konusu edilen kira alacağı için site yönetim yazısında bildirilen 01/07/2013 tarihi esas alınarak hesaplanacak bedel üzerinden, dava konusu edilen ayıplı ve eksik imalat bedelleri yönünden açık ayıp niteliğinde olanlar yönünden istemin reddine karar verilerek hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı ve eksik değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.