Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/8675 K.2022/526

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; davalı tarafın temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; 28/08/2012 tarihinde orman yangını çıktığını, yangının enerji nakil hattının altındaki ağaçlardan çıktığının tespit edildiğini, olayla ilgili suç tutanağı düzenlendiğini, uğradığı zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 28.557,67 TL tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı; olay nedeniyle sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine dair verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine, Dairece verilen 21/12/2017 tarihli ve 2017/16797 E. 2017/17986 K. sayılı kararla onanmış ancak davacı tarafın karar düzeltme talebi üzerine Dairece verilen 22/11/2018 tarihli ve 2018/2067 E. 2018/11984 K. sayılı kararla, ceza dosyasındaki delil yetersizliğine yönelik beraat kararının bağlayıcı olmadığı dikkate alınarak; uzman elektrik bilirkişilerinin de içinde bulunduğu bilirkişi kurulundan olay tarihindeki mevzuat ve kusursuz sorumluluk ilkesi gereği rapor alınarak,

yangının çıkış nedenini duraksamaya yer bırakmayacak ve tüm çelişkileri giderecek şekilde tespit etmek ve davalının yangının meydana gelmesinde kusurunun bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla meydana gelen zarardan sorumlu olup olmadığı konusunun net olarak belirlenmesinden sonra hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; kusursuz sorumlu olan davalının, davacının uğradığı zararı tazmin etmekle yükümlü olduğu gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 26.731,97 TL nin 01/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyiz itirazları yönünden;

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01/01/2019 tarihinden itibaren 3.200 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, asıl isteminin kabul edilmeyen bölümü yönüyle davacı açısından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkeme tarafından bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 tarihli ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Bu itibarla, davacı tarafın temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3- Bozma sonrasında alınan bilirkişi raporu ile yangının elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığının anlaşıldığı, davalı şirketin zarardan sorumlu olduğunun kabul edildiği ancak zararın kapsamını tayinde davacı idarenin kusurunun olup olmadığının araştırılıp tartışılmadığı anlaşılmıştır.

3234 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun'un 2/a maddesine göre.

“Orman kaynaklarını; ekolojik, ekonomik ve sosyo-kültürel faydalarını dikkate alarak, bitki ve hayvan varlığı ile birlikte, ekosistem bütünlüğü içinde idare etmek, katılımcı ve çok amaçlı şekilde planlamak, usulsüz müdahalelere, tabii afetlere, yangınlara karşı korumak, muhtelif zararlıları ile mücadele etmek ve ettirmek, ormancılık karantina hizmetlerini yürütmek, geliştirmek, orman alanlarını ve ormanlara ilişkin hizmetleri artırmak, ormanları imar ve ıslah etmek, silvikültürel bakımını ve gençleştirmesini sağlamak” Genel Müdürlüğün asli görevi olarak sayılmıştır.

Aynı Kanun'un 2/b maddesinde. “Ormanların mülkiyeti ile ilgili iş ve işlemlerini, kadastrosunu, izin ve irtifak işlerini yürütmek de” görevleri arasındadır. Maddenin alt bentlerinde de diğer görev ve hizmetler sıralanmış bulunmaktadır.

Buna paralel olarak, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 75.maddesinde; "Orman idaresi yangınları önlemek maksadiyle en çok beş yılda tahakkuk ettirilecek bir plan ve program dahilinde yangın emniyet yolları ve yangın kule ve kulübeleri yapmak ve bunları idare merkezlerine telli ve telsiz telefonla bağlamakla mükellef olduğu gibi yangın tehlikesinin fazla olduğu mıntıkalarda yangın mevsimine munhasır olmak üzere lüzum gördüğü yerlerde ve yeter miktarda yangın söndürme alet ve malzemesini havi motorlu vasıtalarla teçhiz ve takviye edilmiş yangın ekipleri bulundurur. (Ek: 24/5/2000 - 4569/1 md.) Orman yangınlarını önleme ve orman yangınlarıyla mücadele harcamaları için ... Katma Bütçesine yeterli miktarda ödenek konulur."hükmüne yer verilmiştir.

Müterafik kusur hesaplanırken, davaya konu yangının hangi ölçekte bir yangın olduğu, (küçük, orta, büyük) büyüyen orman yangınlarında belirleyici birincil etmenin rüzgar hızı ve yönü sonra nisbi nem ve yüksek sıcaklık olduğu bilimsel çalışmalarda belirtildiğine göre, olay günü rüzgarın hızı, bağıl nem oranı, davacı idarenin yangına müdahalesindeki etkin gücü gibi faktörler dikkate alınarak inceleme yapılması gerekmektedir.

O halde mahkemece; davacı kurumun yukarıda açıklanmaya çalışılan görev ve sorumlulukları dikkate alınarak, müterafik kusuru olup olmadığı hususunda aralarında orman mühendislerinin de yer aldığı bilirkişi kurulundan rapor alınması, davacı idarenin kusuru var ise hesaplanacak zarar miktarından adalet ve hakkaniyet ilkelerine göre, uygun bir miktar indirim yapılarak tazminata hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.