Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/1404 K.2022/2979

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, kendisine ait ... marka aracı, davalının, galerici olarak, satışa çıkardığı başkasına ait mini cooper marka otomobilin takası ve üste 40.000 euro fark ödenmesi konusunda anlaşma sağlandığı, anlaşmaya göre aracının teslim edildiği davalının edimini yerine getirmediğini aldığı aracı sakladığını, emniyet güçlerince aracın hasarlı olarak bulunduğunu, aracına zarar verilmesinden dolayı manevi olarak da üzüntü duyduğunu ileri sürerek aracı kullanamamasından ve hasardan uğradığı zararı 10.000 TL ile 10.000 TL manevi tazminatın tahsilini istemiş, ıslahla maddi zarar talebini 103.150 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen karar, tarafların temyizi üzerine, ıslah edilen kısmın zamanaşımına uğramadığı, esası hakkında karar verilmesi gereğinden bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, hükme esas alınan 15/06/2014 tarihli bilirkişi raporunda; davacının davada talep edebileceği bedelin, araçta meydana gelen hasar bedeli 34.500 TL araç mahrumiyet zararı 13.800 TL toplam 48.300 TL olarak belirlenmiştir. Oluşturulan gerekçeli kararda bu rapor esas alınarak davacı, zararı olarak 48.500 TL'nin tahsiline hükmedilmiştir. Raporda belirtilen ve kabul edilen miktar arasında çelişki yaratılmıştır. Mahkemece çelişki açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK'ın 438/7. maddesi gereğidir.