Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/189 K.2022/4506

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı.

Sevil Eczanesi’nde 15/04/2010 tarihinde yapılan denetimde kime ait olduğu belli olmayan 49 adet kesik kupür ve 71 kalem kupürü eksik ilaç, 5 adet sağlık karnesi ve 8 doktora ait kaşe tespit edildiğini, yine bu incelemeler sonucunda kurumlarına fatura edilen reçetelerde hekimlerin kaşe bilgilerinin kullanılarak sahte reçete düzenlendiğinin, reçete ekinde bulunan rapor fotokopisi, tahlil sonucu gibi belgelerde hekimlerin kaşe ve imzalarının kullanılarak aslı gibidir onayının yapıldığının tespit edilmiş olduğunu, Teftiş Başkanlığı tarafından düzenlenen rapor neticesinde de davalı hakkında düzenlediği sahte reçetelerle ilgili olarak ...

Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 Yılı protokolünün 6.3.19. maddesinin, bir kısım reçetelerde sigortalı ve hak sahipleri tarafından ilaçların alındığına dair atılan imzaların şahıslara ve yakınlarına ait olmaması ve reçete içeriğindeki ilaçların hak sahiplerine verilmediği için 6.3.3 ve 6.3.10. maddelerinin, tahrif edildiği anlaşılan reçetelerle ilgili olarak 6.3.15. maddesinin uygulanması sonucu toplam 726.157,45 TL cezai şart işlemi tesis edildiği, ayrıca protokolün 4.3.6. maddesi gereği 46.496,08 TL reçete ve ilaç bedeli olarak kurum zararı oluştuğunu belirterek,

fazlaya ilişkin her türlü talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 772.653.53 TL kurum zararının ödeme ve cezai şart tebliğ tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince; ... Kurumu’nun 2009 yılı eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokol gereğince denetim sonucu tespit edilen sahte olduğu belirtilen reçetelerle ilgili olarak toplamda 46.496,80 TL 2009 yılı protokolün 4.3.6. maddesi uyarınca reçete ve ilaç bedeli olan kurum zararı ile Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından yapılan denetim sonucunda düzenlenen 12.04.2013 tarih ... sayılı rapora istinaden toplam 726.157,45 TL cezai şart uygulama işlemi olmak üzere toplam 772.653,53 TL talebinin yerinde olduğu sonucuna varılmış, davanın kısmen kabulü ile 46.496,08 TL reçete bedeli ile 726.157,45 TL cezai şart olmak üzere toplam 772.653,53 TL kurum zararının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının reçete bedellerinin davalıdan tahsili talebine ilişkin faiz başlangıcına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalının cezai işleme konu eylemleri nedeniyle taraflarca imzalanmış ... Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 Yılı protokolünün 4.3.6. maddesinde yer alan “Protokolün (6.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez.

Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir.

Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir.” hükmü uyarınca Kurumca söz konusu reçete bedellerinin yersiz ödeme adı altında ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte istenebileceği düzenlendiğinden, davacının 46.496,08 TL alacağına dair ödeme tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.