Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/1985 K.2022/4056

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalının tarımsal sulama abonesi olduğunu, davalı tarafından 13/02/2009 tarihinde kendisi hakkında ... seri numaralı kaçak elektrik tutanağı düzenlendiğini, bu tutanağa istinaden toplam 269.715,81 TL borç çıkarıldığını ve bu borca ilişkin Şanlıurfa 1. İcra Müdürlüğünün 2012/5461 esas sayılı icra takibi dosyasında aleyhine icra takibi başlatıldığını, dava konusu borç ile ilgili Viranşehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/72 Esas, 2013/47 Karar sayılı dosyasında borcun kendisine ait olmadığına karar verildiğini,

bu kapsamda Viranşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/106 Esas numaralı dosyasında yapılan yargılamada ise dava konusu olay ile ilgili fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 10.000 TL’den borçlu olmadığının tespitine karar verildiğini ileri sürerek, Şanlıurfa 1. İcra Müdürlüğünün 2012/5461 esas sayılı icra takibi dosyasında bakiye 259.715,81 TL’den borçlu olmadığının tespitine ve lehine %30 kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davalı tarafından davacı hakkında düzenlenen 13/02/2009 tarihli ve ... seri numaralı kaçak elektrik tutanağı ile tahakkuk ettirilen borçtan dolayı davacı hakkında Şanlıurfa 1. İcra Müdürlüğünün 2012/5461 esas nolu icra dosyasındaki takip konusu toplam 259.715,81 TL’den borçlu olmadığının tespitine; davacı tarafın kötü niyet tazminatı isteminin yasal şartlar oluşmadığından reddine dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine,

Dairemizin 20/03/2017 tarihli ve 2015/16088 Esas 2017/3364 Karar sayılı kararıyla “...Bu durumda eldeki dosyada ise bakiye kısım olan 259.795,81 TL dava konusu edilmiş olmakla, iş bu dava dosyası ile Viranşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/106 Esas 2014/750 Karar sayılı dava dosyasının ilintili olduğu ve o dosyada verilen kararın bu dava dosyasını doğrudan etkileyecek nitelikte olduğu sabittir.

O halde bu dosya yönünden Viranşehir Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/106 Esas 2014/750 Karar sayılı dava dosyasının kesinleşmesinin beklenilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda ifade edilen açıklamalar dikkate alınmak suretiyle Viranşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/106 Esas 2014/750 Karar sayılı dava dosyasının bu dosyanın sonucunu doğrudan etkileyecek nitelikte olduğu gözetilerek o dosyanın kesinleşmesinin bekletici mesele yapılması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davalı tarafından davacı hakkında düzenlenen 13/02/2009 tarihli ve ... seri numaralı kaçak elektrik tutanağı ile tahakkuk ettirilen borçtan dolayı davacı hakkında Şanlıurfa 1. İcra Müdürlüğünün 2012/5461 esas nolu icra dosyasındaki takip konusu toplam 85.051,19 TL borçlu olmadığının tespitine, davacı tarafın kötü niyet tazminatı isteminin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Sözleşmede veya ekinde açıkça gecikme zammına ilişkin hüküm bulunması halinde; şirketin geç ödemeden dolayı gecikme zammı isteyebileceği, aksi halde gecikmeden dolayı yasal faize hükmolunması gerektiği nazara alınarak hüküm tesis olunmalıdır. Davacı ile davalı arasında imzalanan sözleşmenin 6.maddesinde bahsolunan ve sözleşmenin eki ve ayrılmaz parçası sayılan "...’tan Elektrik Alan ve Alacak Olan Tüketicilerin Uymak Zorunda Oldukları Hususlar Adlı YTSD-1-5/1 Nolu Yayın" dosya içerisine getirtilerek; sözleşme ile aynı hüküm ve değerdeki bu yayında gecikme zammına ilişkin bir düzenlemenin yeralıp yeralmadığı araştırılmaksızın; eksik incelemeyle asıl alacağa gecikme zammı tayinine karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre de; davacı tarafından aynı borca ilişkin açılan mahkemenin 2016/679 Esas Sayılı dosyasında alınan 26/05/2017 havale tarihli bilirkişi raporunda; davacının 10.670,33 TL kaçak elektrik tahakkuku, 67.505,90 TL ek tüketim tahakkuku olmak üzere toplam 78.176,23 TL borçtan sorumlu olduğunun tespit edildiği, rapor doğrultusunda mahkemece taleple bağlı kalınarak verilen kararın Dairemiz 05/12/2019 tarihli ve 2019/2214 Esas, 2019/9723 Karar sayılı kararıyla onandığı; huzurdaki davanın ise kabul edilen 10.000 TL dışında kalan 259.715,81 TL'ye ilişkin olduğu;

mahkemece, Yargıtay incelemesinden geçerek onanan dosyadaki tespite göre davacının kaçak tespit tutanağı gereğince sorumlu olduğu miktarın 78.176,23 TL olduğu, Viranşehir Asliye Ceza Mahkemesince tespit edilen 19.517,57 TL'nin 04/12/2012 tarihinde ödenmiş olduğu,

Şanlıurfa 1.İcra Müdürlüğünün 2012/5461 Esas sayılı dosyasının takip tarihinin 02/12/2014 olduğu dikkate alındığında takip tarihi itibari ile davacının 58.658,66 TL olan borcunun hesaplanacak takip çıkışının (var ise gecikme cezası, KDV, faiz dahil) hesap edilmesi için dosyanın icra kapak hesabı konusunda uzman hesap bilirkişisine tevdi edildiği ve 20/06/2021 tarihli bilirkişi raporunda; asıl alacak miktarı 58.658,66 TL, gecikme zammı 22.366,55 TL ve hesaplanan % 18 KDV 4.025,98 TL olmak üzere toplam 85.051,19 TL olarak hesaplandığı; mahkemece de davacının hesaplanan bu miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Oysa bilirkişi raporunda hesaplanan bu miktar, davacınının sorumlu olduğu miktarı göstermektedir.

Buna göre mahkemece yapılacak iş; (gecikme zammı alınıp alınamayacağı hususu netleştirildikten sonra) raporda hesaplanan miktar ve kesinleşen dava dosyasında hüküm altına alınan miktar, davalı tarafından talep edilen miktardan mahsup edilerek davacının borçlu olmadığının tespitine karar vermek olmalıdır.