Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/2002 K.2022/4683

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; imzaladığı "Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi" uyarınca davalı kurumun sigortalılarına sağlık hizmeti sunduğunu, davalı kurum tarafından Eylül ve Ekim 2009 dönemine ait faturalar üzerinde yapılan incelemeler sonucunda, faturaya dayanak belgelerin gerçeğe aykırı düzenlendiğinden bahisle hakkında toplam 35.287,65 TL cezai şart uygulandığını, davalı kurum işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, iptalini talep etmiştir.

Davalı; davaya konu kurum işleminin mevzuat ve sözleşmeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı kurum işlemi ile davacı hakkında uygulanan cezai şartın 20.398 TL’sinin yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalı kurum işlemi ile davacı hakkında uygulanan 14.897,75 TL cezai şartın haksız olduğunun tespiti ile bu kısma ilişkin cezai şartın iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen hüküm, tarafların temyizi üzerine; Yargıtay ( Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 03/12/2019 tarihli ve 2016/20540 E. 2019/12034 K. sayılı kararıyla bilirkişi raporlarının çelişkili olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; davalı kurum işlemi ile davacı hakkında uygulanan cezai şartın 7.390,15 TL’sinin haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacı hakkında uygulanan cezai şartın 7.390,15 TL’lik kısmının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326 ncı maddesinde; " Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir.";

Aynı Kanunun 332 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında ise; “ (1)Yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedilir. (2)Yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümü hüküm altında gösterilir.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; mahkemece, davalı kurum tarafından yapılan yargılama giderleri hakkında hüküm tesis edilmediği gibi, haklılık oranının yanlış belirlenmesine bağlı olarak davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin taraflar arasında yazılı şekilde paylaştırılmış olması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir.