Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/2229 K.2022/3671

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında verdiği kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar, müşterek çocukları...'yi sünnet için davalı kurumun işletmekte olduğu Özel Aşıkpaşa Hastanesine götürdüklerini, sünnet edilirken penis ucunun kesildiğini, uzmanlar tarafından bu kesiğe bağlı olarak çocuğun ileri hayatında bir takım sıkıntılar yaşayacağının söylendiğini, bu olaydan dolayı manevi olarak zarar gördüklerini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL maddi tazminat ile, davacı ... için 50.000,00 TL ve davacı ... için 50,000,00 TL, müşterek çocuk için 200.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı Özel Gülhayat Sağlık Hizmetleri Sanayi ve Tic. Ltd. Şti, yapışıklık nedeni ile sünnet yapılması gerektiğini, operasyonun kusursuz geçtiğini ve herhangi bir kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabul kısmen reddiyle, davacıların maddi tazminat talebinin reddine, davacıların manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06/07/2013 tarihinden itibaren işleyeck yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ye verilmesine, 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06/07/2013 tarihinden itibaren işleyeck yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...‘ye verilmesine, 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ye verilmesine bakiye taleplerin reddine, karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince ‘...6098 sayılı TBK'nın manevi tazminat başlıklı 56/1. maddesinde "Hakim, bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi halinde, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir.

Ağır bedensel zarar veya ölüm halinde, zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verilebilir." düzenlemesi yer almakta olup, bu düzenleme ışığında somut olaya bakıldığında, davacı ...' nin sağlık ve maluliyet durumu göz önünde bulundurulduğunda uğradığı bedensel zararın ağır olduğundan söz edilemez.

TBK'nın 56/2. maddesi uyarınca, ancak ağır bedensel zarar ve ölüm halinde, zarar görenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verilebileceği gözetilerek davacılardan ... dışında kalan diğer davacılar yönünden manevi tazminatın yasal koşulları davada oluşmadığından sözü edilen davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, bu davacılar yönünden de manevi tazminata karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur... ’ gerekçesiyle davalının istinaf talebinin kabulüne, Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin,

06/11/2018 tarih ve 2014/195 esas - 2018/306 karar sayılı ilamının kaldirilmasina, davanın kismen kabul kismen reddi ile,davacıların maddi tazminat talebinin reddİne, davacılar ... ve davacı ...' nin manevi tazminat taleplerinin reddine, davacı ...' nin manevi tazminat talebinin kismen kabulü ile 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ye verilmesine karar verilmiş, verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Davacılar ... ve davacı ... ile davalı Özel Gülhayat Sağlık Hizmetleri Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. nin temyizi yönünden,

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde HMK’nın 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacılardan ... ve davacı ... için talep edilen manevi tazminat miktarının ayrı ayrı 50.000 TL olduğu, ayrıca davalının temyizi yönünden de hüküm altına alınan miktarın 50.000 TL olduğu anlaşılmakla, miktarlar bölge adliye mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630 TL’nin altında kalmaktadır.

2-Hakim manevi tazminat miktarını belirlerken Medeni Kanun'un 4.maddesi gereğince hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalmalı, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmelidir. Takdir edilecek manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalı, ne var ki mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanması amaç edinilmediğinden zenginleşme aracı da olmamalıdır.

Somut olay değerlendirildiğinde. İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığından alınmış olan 22/12/2017 tarih 2017/102049 sayılı raporunda; ‘ dava konusu olayda ileri derecede yapışıklık görülmesine rağmen gerekli konsültasyonların istenmemesi, sünnet işlemi sırasında penis ucundaki dokuya zarar verilmesinin özen eksikliği olarak nitelendirildiği,

dava konusu olayda aynı hal ve şartlarda bir genel cerrahi uzmanı tarafından gösterilmesi gereken dikkat ve özenin gösterilmemiş olduğu’, yine dosyaya kazandırılan Ankara Üniversitesi Rektörlüğü Cebeci Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 24/10/2018 havale tarihli raporunda ‘.. maluliyet durumu söz konusu olmasa da, kalıcı görünüş (estetik) sorununun meydana geldiği’ yönünde bildirilen görüşler birarada değerlendirildiğinde, davacı ... yönünden takdir edilip hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır.

Bu husus da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.