Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/2783 K.2022/4264

3-...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalılar murisi ... ... ...’ın emekli sandığı iştirakçisi babası üzerinden bağlanan yetim aylığının 01/04/2010-01/09/2011 tarihleri arasında yersiz ödendiğini, davalıların yapılan icra takibine haksız şekilde itiraz ettiklerini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına, lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... ve ... ...; davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

Davanın açıldığı iş mahkemesince; davanın kısmen kabulüne yönelik verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 11/12/2018 tarihli ve 2016/11344 E. 2018/10433 K. sayılı kararıyla, dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan iş mahkemesince görevsizlik kararı verilmiş, bu kararın kesinleşmesi sonrasında dosya eldeki temyize konu hükmü veren asliye hukuk mahkemesine gönderilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile icra dosyasındaki takibin 20.224,59 TL üzerinden 5510 sayılı Kanun'un 96/1-b maddesi uyarınca davalılara borcun ödenmesine ilişkin bildirim yapılmadığından faizsiz devamına, takibin takip tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsil istemi yönünden iptaline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan son temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalıların kardeşleri olan ...'ın babası ... ...’dan yetim aylığı almakta iken, bu aylığın devamı sırasında kendi çalışmaları nedeniyle 01/04/2010 tarihinde emekli olması ve vefatına kadar her iki aylığı birden almasından kaynaklı olarak 01/04/2010 ile 31/08/2011 dönemi için aldığı yersiz yetim aylığının yasal mirasçıları olan davalılardan tahsili istemine ilişkin itirazın iptali istemine ilişkindir.

5510 sayılı Kanun'un 96/b maddesi; “Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren yirmidört ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, yirmi dört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır…” hükmünü içermektedir.

Buna göre mahkemece; eldeki davanın 10/12/2013 tarihinde açıldığı, yine davalı mirasçılara icra takibine ilişkin ödeme emrinin 06/03/2013 tarihinde tebliğ edildiği gözetilerek, faiz başlangıcı yönünden yukarıda ifade edilen 5510 sayılı Kanun'un 96/b maddesi uyarınca 06/03/2013 tarihi esas alınarak hüküm kurulması gerekirken, davacı kurum tarafından davalılara bildirim yapılmadan takip başlatıldığı, davalıların 24 aylık faizsiz ödeme olanaklarının bir şekilde ellerinden alındığı yönündeki yanılgılı değerlendirme ile hüküm altına alınan miktarın faizsiz devamına karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir.