Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/3229 K.2022/5383

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tespit, tescil ve alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; kardeşleri olan davalılar, anne ve babası ile Gümüşdere Köyünde bulunan tarlalarında sebze ve meyve yetiştirip pazarlarda satarak bir adi ortaklık şeklinde çalıştıklarını, kazandıkları paralar ile iki adet ticari minibüs ve üç adet ticari taksi satın aldıklarını ileri sürerek; adi ortak olduklarının tespitini, ticari araçlardan birinin adına tescilini, olmadığı takdirde fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 35.000 TL'nin tahsilini; ayrıca babalarına ait olan ticari aracın bedelinden miras payına düşen kısmından 5.000 TL'sinin tahsiline karar verilmesini talep etmiş.

23.12.2015 tarihli dilekçesiyle ..., ..., ..., ..., ... plakalı araçlara ortaklığın tespiti ile plakalardan birinin iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde 35.000 TL'nin davalılardan tahsiline şeklinde davasını ıslah etmiş. 24.12.2015 tarihli duruşmada adına tescilini talep ettiği aracın ... plaka sayılı araç olduğunu belirtmiştir.

Davalılar ..., ..., ... ve ...; dava dilekçesinde yazılı olan araçlardan ... ve ... plaka sayılı araçların davalı ...'e, ... plakalı aracın ise davalı ...'e ait olduğunu, diğer araçların kendileri ile bir ilgisinin olmadığını, davacının 2008 yılında davalı ... lehine ... plakala kamyondaki hissesinden noterde feragat ettiğini, davacı ile aralarında adi ortaklık şeklinde bir birlikteliğin hiçbir zaman olmadığını, her birinin ayrı işi, geliri ve bütçesinin mevcut olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Davalılar ... ile ... ıslah dilekçesine karşı sundukları yazılı beyanda özetle; davacının ortaklığının olduğunu, şöyle ki; ağabey ...'in 1995 yılından sonra işini ayırıp tek başına çalıştığını, evde kalan davacı ve kendisinin (...) 1995 yılından sonra biriktirdikleri ve borç aldıkları 63 milyar TL'yi (eski para) ağabeyi ...'e verdiğini, ...'in de ... ve ... plaka sayılı ticari taksileri satın aldığını, bir kişi adına iki ticari araç olmayacağından, ... plakalı aracın, amcasının oğlu ... adına, ... plakalı aracın da kayınbiraderi ... ... adına tescil edildiğini, davacı adına isabet eden ticari plakanın 1,5 ticari aracın yarısı, yani 3/4 ticari araç olduğunu bildirmişlerdir.

İlk derece mahkemesince; tarafların yakınlık dereceleri göz önüne alındığında davacının davasını tanıkla dahi ispatlamasının mümkün olduğu, ne var ki dinlenen tanıkların alınan beyanlarında dahi taraflar arasında bir adi ortaklık ilişkisinin kurulmadığının anlaşıldığı, bilakis celp edilen banka kayıtlarından dava konusu ... plakalı aracın borçlarla ve kredilerle satın alındığının sabit olduğu,

her ne kadar davacının bekar olduğu dönemde ve hatta evlendikten sonra bazı dönemlerde baba ocağında fiilen tarlada çalıştığı yönünde tanık beyanları olsa da bu çalışmaların taraflar arasında adi ortaklık sözleşmesi kurulduğu anlamına gelmeyeceği, taraflar arasında adi ortaklık ilişkisinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı, davacı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; dosya kapsamındaki tanık anlatımlarından davaya konu araçların tarafların ortak çalışmaları ile alındığına dair iddianın ispatlanamadığı, iki davalının ıslaha karşı vermiş oldukları dilekçe içeriğindeki beyanların soyut olduğu gibi davalı ... yönünden de bağlayıcılığı olmadığı, dilekçede belirtilen paranın zirai bilirkişi raporunda belirtilen değerlerle örtüşmediği ve araç değerleriyle de orantılı olmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının davalı kardeşleriyle birlikte çalışarak aldıkları ancak plakasının davalılar adına yapıldığını ileri sürdüğü araçlarda ortaklığın tespiti ile hissesinin veya bedelinin verilmesi, babalarından kalan ticari taksiden de üzerine düşen miras hakkının bedelinin tahsili talebine ilişkindir.

Davacı yargılama aşamasında talebini ticari araçlardaki ortaklığının tespiti ile yalnızca ... plakalı aracın adına tescili, olmadığı taktirde bedelinin tahsili olarak sınırlandırmıştır.

Davacının adına tescilini talep ettiği ... plakalı 2005 model minibüs davalılardan ... adına kayıtlı olup, davalı ... ıslaha cevap dilekçesinde davacının araçlardaki ortaklığını kabul etmiş ve davacı adına isabet eden ticari plakanın 3/4 ticari araç olduğunu beyan etmiştir. Davalının bu beyanı kendisini bağlar.

Hal böyle olunca ilk derece mahkemesince; davalı ...'in ıslaha cevap dilekçesi içeriğinin kendisini bağlayacağı kabul edilerek, bu beyan değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın tümden reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.