KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2022/405 E., 2022/796 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2022
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı 2009 ve 2014 yılları arasında davalı üniversitede öğretim gördüğünü, yasal ücretleri ödedikten sonra başarısız olunan dersler için yeniden ücret alındığını, alt sınıf dersleri ile yaz okulu ücretlerinin, tek ders sınav ücretinin davalı üniversite tarafından fonlardan ve yasal olmayan bir şekilde tahsil edilmesi sebebiyle ödenmiş bulunan toplam ücretten fazlaya ilişkin her türlü dava hakkının saklı kalması kaydıyla şimdilik 10.000 TL'nın ödeme tarihinden başlamak üzere işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı davanın reddine dilemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, dairemizin 2020/10056 esas 2021/3163 karar sayılı ilamı ile davanın reddi gereğinden bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün reddi gerekir.
2- Dava Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla görülmüştür. Davalı yararına Avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca 2.040 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 4.080 TL vekalet ücreti verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7 maddesi gereğidir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2022/405, K. 2022/796, 9 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama