Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/5033 K.2022/6740

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar, davalıdan konut satın aldığını, satışın kredi kullandırılarak yapıldığını ve imzalanan sözleşmenin 2.2 maddesine göre " taksit oranlarındaki artış oranı bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından düşük olanına göre arttırılacaktır" düzenlemesinin bulunduğunu, memur maaş artış oranı daha düşük olmasına rağmen diğer kriterleri esas aldığını ve fazladan bedel tahsil edildiğini beyanla fazlaya dair haklarını saklı tutarak belirsiz alacak davası niteliğinde şimdilik her bir davacı için ayrı ayrı 700,00 TL'nin ödenmesini ve yasal faiz uygulanmasını talep etmişler,

davacılar vekili 14/02/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle davacı ... yönünden dava değerini 2.189,92 TL arttırarak dava miktarını toplamda 2.889,92 TL'ye ,davacı ... yönünden dava değerini 2.297,37 TL arttırarak dava miktarını toplamda 2.997,37 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Davacı ... yönünden davanın kabulüne, 700,00 TL'nin dava tarihinden itibaren, 2.189,92 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2- Davacı ... yönünden davanın kabulüne, 700,00 TL'nin dava tarihinden itibaren, 2.297,37 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

09.5.2006 tarihli taraflar arasındaki sözleşmenin 22. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endexler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu

MMAO üzerinden yapılmıştır. Oysa MMAO, ek ödemelerle, birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlar esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların davasının kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.