Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/5264 K.2022/7156

Taraflar arasındaki cezai işlemin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, eczanesinde bulunmadığı zamanlarda kalfalarının kendisinin bilgisi ve iradesi dışında hastaların ihtiyaçlarına cevap verebilmek için doz aşımını beklemeden reçeteleri karışlaması üzerine toplam ilaç bedeli olan 1.465.974,660 TL’nın kendisinden tahsil edildiğini, ayrıca sözleşmesinin 7 yıl süreyle iptal edildiğini, olayla ilgili kusurunun bulunmadığını ileri sürerek, sözleşmesinin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüne, davalı kurum tarafından davacının eczane sözleşmesinin feshine ve ilaç bedeli olduğu bildirilen eski Türk parası değeri olan 1.465,974,660 TL cezai şart uygulamasının iptaline, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu’nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına göre davalı kurumdan harç alınması olanaksızdır. Buna göre, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken, bakiye harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK’un 438/7. maddesi gereğidir.