Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/5397 K.2022/7214

Taraflar arasında görülen tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; dava dışı ... Gıda...

A.Ş.'nin 23/02/2011 tarihinde 01/04/2011 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıya ait olup yanyana bulunan 2 adet işyerini kiraladığını, sözleşmede taşınmazın 3. kişiye devri ya da satılması halinde kiracının sözleşme süresince tahliye edilmeyeceğinin, sözleşmenin tapuya şerh edileceğinin ve kiracının muvafakat aranmaksının taşınmazı alt kiraya verebileceğinin düzenlendiğini, kira sözleşmesine konu taşınmazları 09/03/2011 tarihli alt kira sözleşmesi ile dava dışı ...

Gıda A.Ş. şirketinden kiraladığını, kiralanan taşınmazların sözleşmeye göre birleştirildiğini ve çok büyük bir tadilat yapıldığını, davalı tarafından kira sözleşmesine konu taşınmazın satıldığını, yeni malik tarafından .... Noterliğinin 19/07/2011 tarihli ve 7439 Nolu ihtarnamesi ile taşınmazın tahliyesinin aksi halde 6 aylık süre sonunda iktisap ve ihtiyaç nedeni ile tahliye davası açılacağının ihtar edildiğini, davalı ile dava dışı ...

Gıda A.Ş. arasında imzalanan kira sözleşmesinin 5. maddesine göre taşınmazın herhangi bir nedenle devredilmesi, satılması halinde kiralanan yeni mal sahibine kiracının sözleşme süresince tahliye edilemeyeceği şartını koymakla yükümlü olduğu halde, davalının bu yükümlülüğe aykırı davrandığını, davalının akde aykırı davranışı nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek;

çok kısa bir süre içerisinde yer değiştirmesi nedeni ile uğradığı iş kaybı ve zarar ile Dominos Pizza markasının Didim'deki prestij kaybı ve itibar kaybı nedeni ile 15.000 TL manevi tazminat ve davacı tarafından taşınma sırasında yapılan masrafların toplamı olan 146.998,26 TL, aylık 3.333 TL kira bedeli ödenmekteyken yeni kiraladığı taşınmazdan aylık 5.625 TL kira bedeli ödediğinden, aylık kira bedeli farkının 2.292 TL'den fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere kira zararı olarak 135.000 TL'nin ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 19/03/2012 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; akde aykırı bir davranış olmaması nedeniyle davacının tahliye kaynaklı bir zararı varsa bundan sorumlu tutulamayacağını, davacının kira farkı isteminin haksız olup, kiralanan yeni taşınmazın daha büyük ve daha işlek bir yerde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 108.172,44 TL maddi tazminatın 19.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin ve şartları oluşmadığından manevi tazminat davasının reddine dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine, Dairemizin 30/05/2017 tarihli ve 2017/1757 E. - 2017/8442 K. Sayılı ilamıyla; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddedildikten sonra; kiracının yeni kiralanan işyerine yönelik yaptığı masrafların süresinden önce fesih nedeniyle uğranılan zarar kapsamında değerlendirilmesi ve talep edilmesi mümkün olmadığı,

yeni kiralanana yapılan faydalı masraflar ancak yeni kiraya verenden istenebileceğinden, buna yönelik istemin reddi gerektiği; süresinden önce feshe bağlı olup mahkemece hüküm altına alınan yeni kiralanan işyerine makine ve ekipmanların nakli ve montajına ilişkin olarak alacak kalemlerinin ise istenebileceği, bu nedenle mahkemece davacı tarafından sunulan harcama belgelerindeki masraflardan hangilerinin taşınma ve montaj masrafları kapsamında olduğuna yönelik bilirkişiden tarafların ve Yargıtayın denetimine elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 13.927,22 TL maddi tazminatın 19.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, koşulları oluşmadığından manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde; "(1); Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.'' düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre; mahkemece, tarifenin 13/1 maddesi gereğince davacı lehine belirlenen nispi vekalet ücretinin, Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretin altında kalamayacağı nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir.