Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/5753 K.2022/7308

Davacı ... ile davalı ... Tic. San. A.Ş. aralarında birleştirilerek görülen alacak davalarına dair Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28/01/2021 tarihli ve 2010/567 E. -2021/38 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 30/05/2022 tarihli ve 2022/3602 E. -2022/5187 K. sayılı karara karşı, davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı asıl davada; davalının, 27/11/2000 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu taşınmazın, 2007 yılı Aralık ayı ile 2008 yılı Ocak, Şubat, Haziran ve Temmuz aylarına ait toplam 119.775,00 TL kira bedelini ödemediğini ileri sürerek; 119.775 TL kira alacağı ile 05/09/2008 tarihine kadar 40.523,98 TL gecikme zammının tahsilini talep etmiş, 03/03/2009 tarihli ıslah dilekçesiyle dava tarihinden sonraki aylara ilişkin kira ödemelerinin de süresinde ödenmediğini belirterek gecikme faizi talebini 71.266,34 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; talep edilen kira alacağını kabul ettiklerini ancak gecikme faizinin fahiş olduğunu, yasal faiz istenebileceğini, dava açılmasına sebebiyet vermediklerinden yargılama giderleri ile sorumlu tutulamayacaklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; asıl alacak ödendiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 71.266,33 TL gecikme faizinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline yönelik olarak verilen hüküm, davalının temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 22/06/2010 tarihli ve 2010/1368 E. 2010/7786 K. sayılı ilamıyla; davalının sair temyiz itirazları reddedilerek, davalının dava tarihine kadar ödenmeyen aylar kira parasına ilişkin olarak sözleşmede kararlaştırılan oran üzerinden belirlenecek gecikme faizinden sorumlu tutulması gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozma sonrası birleşen 2011/306 E. ve 2011/123 E. sayılı davalarda davacı; devam eden yıllara ait kira bedellerinin geç ödenmesinden kaynaklı oluşan gecikme faizlerinin tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davalarda davalı; 6111 sayılı Kanun'dan yararlanmak için dava tarihinden önce müracaatta bulunmasına rağmen taleplerinin reddedildiğini ancak Kanun gereği yeniden hesaplama yapılacağından davanın yasal dayanağının kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; talep edilen gecikme faizi yönünden 6111 sayılı Kanun'dan faydalanmak istemiyle davalı tarafça yapılan başvurunun reddine ilişkin idari işlemin iptaline dair verilen kararın kesinleştiği gerekçesiyle; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, asıl davanın kısmen kabulü ile 7.886,12 TL gecikme faizi alacağının tahsiline, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı yararına takdir olunan 9.039 TL ücreti vekaletin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,

birleşen 2011/306 E. sayılı davanın kısmen kabulü ile 429,28 TL gecikme faizi alacağının tahsiline, birleşen 2011/123 E. sayılı davanın kısmen kabulü ile 1.002,79 TL gecikme faizi alacağının davalıdan tahsiline dair verilen karar; asıl ve birleşen davalarda davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 30/05/2022 tarihli ve 2022/3602 E. - 2022/5187 K. sayılı ilamıyla onanmış; işbu karara karşı, asıl ve birleşen davalarda davacı tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiştir.

1-Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre, davacı vekilinin birleşen davalarda tüm, asıl davada sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Yargılama giderlerinden olan avukatlık ücretinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326. maddesi uyarınca davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Zira, haksız davranışta bulunan bir kimsenin, bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması, hukukun genel kurallarındandır. Aynı Kanun'un 330. maddesi uyarınca, vekâlet ücretine yönelik hüküm fıkrasının taraf lehine kurulması gerekir.

Somut olayda; davacı, asıl davayı 16/09/2008 tarihinde açmış olup, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre, davalı dava tarihine kadar ödenmeyen aylar kira parasına ilişkin olarak sözleşmede kararlaştırılan oran üzerinden belirlenecek gecikme faizinden sorumludur.

Hal böyle olunca, mahkemece; dava açıldıktan sonra 25/02/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanun değerlendirilerek hüküm kurulmuş olunmasına göre, asıl davada sadece davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davalı lehine de vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmemesi nedeniyle, hükmün bu yönde düzeltilerek onanması gerekirken, zuhulen onandığı bu defa yapılan inceleme ile belirlendiğinden, davacı tarafın bu yöne ilişen karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.