Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/5779 K.2022/9639

Taraflar arasındaki uyarlama davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 20/12/2022 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davalı/ asıl dosya davacısı ..., 12.05.2008 tarihinde Çanakkale 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı asıl dava ile ödenmeyen kira alacağı ile birlikte aylık % 10 gecikme zammının tahsilini ve asıl alacağa aylık % 10 gecikme faizi uygulanmasını talep etmiş, davacı/asıl dosya davalısı şirket vekili ise sunduğu cevap dilekçesi ile açtığı karşı davasında, kira sözleşmesinin aylık % 10 oranındaki gecikme faizine ilişkin hükmünün yasal faiz oranı olarak uyarlanmasını istemiştir.

Çanakkale 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/11/2016 tarihli 2008/244 E. 2016/663 K. sayılı kararı ile; asıl davanın kısmen kabulüne, 170.194,70 TL kar payı alacağının 2008 yılı başından itibaren aylık %10 gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsiline, 443.376,94TL aylık %10 gecikme zammının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, gecikme zammından fazla talebin reddine, karşı davanın reddine karar verilmiş, karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 22.03.2018 tarihli 2017/699 E. 2018/489 K. sayılı kararı ile; davacı-karşı davalının ve davalı-karşı davacının asıl davaya ilişkin istinaf kanun yolu başvurularının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı-karşı davacı şirketin uyarlama davasına yönelik istinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile, Çanakkale 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2016 tarihli 2008/244 Esas 2016/663 Karar sayılı mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/a-6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, dosyanın yeniden görülmek üzere mahkemesine iadesine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı şirket tarafından asıl dava yönünden temyiz edilmiştir.

Dairemizin 13.11.2018 tarihli 2018/4398 E. 2018/11423 K. sayılı kararıyla; kiracı tarafından açılan uyarlama davasında verilecek kararın alacak davasında verilecek hükmü etkileyeceği belirtilerek uyarlama davasının asıl dava açısından bekletici mesele yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma sonrası ilk derece mahkemesince asıl ve karşı dava tefrik edilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Eldeki dava ile davacı kiracı şirket vekilinin, kira sözleşmesinin aylık % 10 oranındaki gecikme faizine ilişkin hükmünün yasal faiz oranı olarak uyarlanması istemine ilişkin yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşbu karara karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine dava dosyası temyiz incelemesi yapılmak amacıyla Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 373/4 maddesi; ''Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karar karşı temyiz yoluna başvurulabilir.'' hükmünü, geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.'' hükmü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktadır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtayın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 22.03.2018 tarihli 2017/699 E. 2018/489 K. sayılı kararıyla, uyarlama davasına yönelik istinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile, Çanakkale 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2016 tarihli 2008/244 Esas 2016/663 Karar sayılı mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/a-6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, dosyanın yeniden görülmek üzere mahkemesine iadesine dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleşmiş, bu aşamadan sonra uyarlama davası tefrik edilerek esasa ilişkin yargılama yapılıp karar verilmiştir. Aleyhine kanun yoluna gidilen karar, uyarlama davasına yönelik olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtayın bir denetimi söz konusu değildir.