Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/6539 K.2022/9092

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalıların murisi ...'in şuur bulanıklığı ve sol beden yarısında güç kaybı şikayeti ile 02.02.2001 tarihinde kendilerine ait hastaneye başvurduğunu, gerekli bakım ve tedavi hizmeti sunulmasına rağmen murisin 27.02.2001 tarihinde vefat ettiğini, bu tarihe kadar yapılan tedavi hizmetleri karşılığı olan 13.451,17 TL’nin ödenmesi amacıyla fatura düzenlendiğini, hasta yakınlarının toplam 1.124,97 TL ödeme yaptığını, bakiye alacak olan 11.886,09 TL’nin tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasında,

ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini ileri sürerek, 11.886,09 TL asıl alacak ile bu alacağa 19.10.2001 tarihinden itibaren aylık %8 faiz oranı üzerinden işlemiş 38.193,98 TL temerrüt faizi ile birlikte toplam 50.080,07 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile 12.410,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte muris ...'in mirasçılarını gösterir verasetnamedeki hisseleri oranında davalı mirasçılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara bozmaya uyularak verilen kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, davalıların murisine sunulan tedavi hizmet bedelinin tahsili talebine ilişkin alacak davasıdır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının 4.436 TL asıl alacağı ile dava tarihine kadar işlemiş 7.974 TL faiz alacağı bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, toplam 12.410 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Buna göre Türk Borçlar Kanunu’nun 121/3. maddesinde düzenlenen, uygulamada “faize faiz yürütme yasağı” olarak da bilinen, kamu düzeni ile ilgili olması sebebiyle resen gözetilmesi gereken, temerrüt faizine ayrıcı temerrüt faizi yürütülemeyeceğine ilişkin kurala aykırı olarak, ana para alacağına işlemiş faiz eklenmek suretiyle toplam alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip kararın düzeltilerek onanması HMUK'un 438/7. maddesi hükmü gereğidir.