Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/6557 K.2022/8771

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; mahkemece ek kararla davacının temyizine konu ettiği kısımın miktar yönünden kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine dair verilen hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Davacı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5219 ve 5236 sayılı Yasalar ile HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01/01/2021 tarihinden itibaren 4.270 TL'ye çıkartılmıştır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01/06/1990 tarihli 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı İçtihadı Birleştirme kurulu kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Davacı aleyhine reddedilen ve davacının temyizine konu ettiği kısmın miktar yönünden kesin olduğu gerekçesiyle 28/06/2022 tarihli davacı vekilinin temyiz başvuru talebinin reddine yönelik ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, ilk derece mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca onanmasına karar vermek gerekmiştir.