Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/7227 K.2022/9196

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden davanın kısmen kabulüne yönelik verilen kararın, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı.

14/12/2015 tarihinde davalıdan ev satın aldığını, taşınmazın yapı ruhsatnamesine aykırı şekilde inşa edildiğini, projeye aykırılık nedeniyle aleyhine para cezası kesildiğini, ayrıca taşınmazın mimarı projeye aykırı olması nedeniyle değer kaybettiğini, diğer yandan taşınmazdaki imalat eksiklikleri ve ayıplı inşaat nedeniyle taşınmazın kullanılmaz halde olduğunu, davalı tarafından ayıpların giderilmediğini, taşınmazı satın aldığı 14/12/2015 tarihinden itibaren kullanamadığını, bu tarihten itibaren kira kaybı bulunduğunu ileri sürerek;

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, ayıplı imalatın giderilmesi için 2.000 TL, ayıp nedeniyle meydana gelen değer kaybı için 3.000 TL, ruhsata uygun hale getirilmesi için gerekli tadilat giderleri için 2.000 TL, mimari projeye aykırılık nedeniyle ödenen para cezaları için 1.000 TL, yoksun kalınan kira bedeli olarak 2.000 TL olmak üzere toplam 10.000 TL'nin dava tarihinden dava tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep etmiş;

ıslah dilekçesi ile ayıplı imalatların giderilmesi için 17.794,50 TL, taşınmazın ayıplı olması nedeniyle meydana gelen değer kaybı için 100.000 TL, taşınmazın ruhsata uygun hale getirilmesi için gerekli tadilat giderleri nedeniyle 30.000 TL ve yoksun kalınan kira bedelleri karşılığı 24.880 TL alacağın tahsilini istemiştir.

Davalı; taşınmazın davacının isteği doğrultusunda projeye aykırı olarak inşa edildiğini, bu nedenle imalatın sökülmesi ve yeniden yapılması için tazminat isteyemeyeceğini, eksik imalat bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; bilirkişi raporu ile taşınmazda gizli ayıp bulunduğunun, tasdikli projesine aykırı olarak yapıldığının tespit edildiği, ayıplı inşaatın yapılmasında davacının da onayı olduğundan hakkaniyet gereği zarardan %50 sorumlu olduğu, davacı tarafından başvuru yapılarak yapı kayıt belgesi alındığı, yapı kayıt belgesi ile imara aykırılığın ortadan kalktığı, davacı tarafından alınan yapı kayıt belgesi ile taşınmazdaki aykırılıklarının giderilerek ruhsata uygun hale getirildiği, dolayısıyla taşınmazda herhangi bir değer kaybının oluşmayacağı, alınan yapı kayıt belgesi için davacı tarafından 9.296,57 TL ödemede bulunulduğu,

davacının taşınmazı imara uygun hale getirmek için yaptığı giderleri davalıdan talep edebileceği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, ayıplı imalatın giderilmesi açısından 1.000 TL'nin dava tarihinden 7.897 TL'nin ıslah tarihi olan 26/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, taşınmazın ruhsata uygun hale getirilmesi açısından yapı kayıt belgesi masrafı olan 1.000 TL'nin dava tarihinden, 8.292,57 TL'nin ıslah tarihi olan 26/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının kira getirisinden mahrumiyet nedeniyle yoksul kalınan kira bedelleri olan 5.000 TL'nin dava tarihinden, 7.440 TL'nin ıslah tarihi olan 26/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının değer kaybı tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, taraflarca istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davanın açıldığı tarihte dava konusu taşınmazın imara aykırı olarak yapıldığı ve iskan ruhsatı bulunmadığından davacının dava açmakta haklı olduğu, davacının yargılama devam ederken yapı kayıt belgesi alması karşısında yapıdaki imara aykırılığın ortadan kalkması nedeniyle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, davanın bu bakımdan reddine karar verilmesi isabetli görülmediği,

dava konusu bağımsız bölümlerin olduğu yapı imar barışı yasasından yararlanılmak suretiyle yasal hale getirilse dahi bağımsız bölüm sahiplerinin sözleşmeye ve projeye aykırılık nedeniyle oluşan zararlarını talep etme hakkı bulunduğundan davalının istinaf itirazlarına itibar edilmediği, mahkemece yapı kayıt belgesi gideri bakımından davanın kabulü ile bu masrafların davalıdan tahsili yerinde ise de, ayıplı imalatın giderilmesi ve yoksun kalınan kira bedeli bakımından davacının da imara aykırılıktan sorumlu olduğu kabul edilmek suretiyle indirim yapılmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle;

davalının istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına ve davacının değer kaybı talebi bakımından dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ayıplı imalatın giderilmesi açısından 2.000 TL'nin dava tarihinden, 15.794,50 TL'nin ıslah tarihi olan 26/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

taşınmazın ruhsata uygun hale getirilmesi açısından yapı kayıt belgesi masrafı olan 2.000 TL'nin dava tarihinden, 6.292,57 TL'nin ıslah tarihi olan 26/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının kira getirisinden mahrumiyet nedeniyle yoksul kalınan kira bedelleri olan 2.000 TL'nin dava tarihinden, 22.880 TL'nin ıslah tarihi olan 26/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davacı tarafından 3194 sayılı İmar Kanunu'nun Geçici 16. maddesi kapsamında yapı kayıt belgesi alındığı, söz konusu belgenin alınması için davacı tarafından yapılan ödeme 9.292,57 TL olduğu halde bölge adliye mahkemesince 8.292,57 TL bedelin hüküm altına alınmasına karar verilmiş olması, doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.