Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/7595 K.2022/9416

Taraflar arasındaki tahliye ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, tahliye talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kira alacağı talebinin reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı ile imzalamış olduğu, kira sözleşmesinin 14/02/2015 tarihinde sona erdiğini, davanın bu tarih itibari ile taşınmazı tahliye etmesi gerektiğini ancak taşınmazı haksız ve hukuka aykırı olarak kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek; davalının taşınmazdan tahliyesi ile şimdilik aylık kira bedeli olan 10.300 TL üzerinden ecrimisil ödenmesine karar verilmesini istemiş, alacak talebini 104.475,03 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın görev yönünden reddine dair karar, tarafların temyizi üzerine, Dairemizin 26/04/2018 tarihli ve 2018/2678 Esas, 2018/4653 Karar sayılı ilamıyla; uyuşmazlığın süre bitimi nedeniyle kiralananın tahliyesi ve alacak istemine ilişkin olduğu, uyuşmazlığın çözümünde taraflar arasındaki kira sözleşmesinin sona erip ermediği ve tahliyeye kadar işleyecek kira alacağına ilişkin değerlendirme yapılması gerektiği, davanın açıldığı görevli mahkemece işin esasına girilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan tahliye talebi hakkında hüküm tesisine yer olmadığına, kira alacağı talebinin reddine karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davacı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün tüzel kişiliği 02/07/2018 tarihli ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 12. maddesi kapsamında sona ermiş olup, ilgili kurum Gençlik ve Spor Bakanlığına bağlanmıştır. Bu itibarla, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davacı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmiş ayrıca yatırılan peşin harç ile ıslah harcının da iadesine karar verilmemiş olması, usul ve kanuna aykırıdır.

3) Kamu düzenine aykırılık yönünden yapılan incelemede;

Harç kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece gözetilmesi gerektiği gibi temyiz nedeni olarak ileri sürülmese dahi Yargıtay tarafından da re'sen gözetilmesi gerekmektedir.

Yargılama harçları ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan, diğer bir değişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir. (HMK 326. mad.) Davada haksız çıkan tarafa yükletilecek olan yargılama harç ve giderleri hem davayı kazanan tarafın daha önce peşin olarak ödediği, hem de karar ve ilam harcı ve devlet hazinesi tarafından peşin olarak ödenen giderler gibi, devlete ödenmesi gereken harçlar ve giderlerdir.

Somut olayda; tahliye davası harca tabi olduğu halde Mahkemece harcın hüküm altına alınmaması da usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip kararın düzeltilerek onanması HMUK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir.