Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/7887 K.2023/744

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 31.01.2022 tarihli ek karar ile istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilince ek kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; bölge müdürlüğü bünyesinde bulunan iştiraklerinin ihtiyacı için elektrik temin ettiğini, elektrik temin edebilmek için davalı şirketten aboneli olarak elektrik satın aldığını, bu ticari ilişkinin tesisi sırasında davalının satacağı elektriğin güvence bedeli olarak 4 adet teminat mektubu aldığını, ticari ilişki sona erdiği halde davalı şirketin alacağı olduğundan bahisle teminat mektuplarını iade edilmediğini, davalı şirketin herhangi bir alacağının olmadığını, dava konusu teminat mektuplarından dolayı davalıya borçlu olmadığının tespiti ile 4 adet teminat mektubunun iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının ödenmemiş borcunun kalmadığı, teminat mektuplarının güvence oluşturacağı bir alacak bulunmadığı gibi abonelik ilişkisinin de dava tarihinden önce sona erdiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davaya konu teminat mektuplarından dolayı davalıya borçlu olmadığının tespiti ile teminat mektuplarının davacıya iadesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 31.01.2022 tarihli ek kararı; gerekçeli kararıyla; davalı vekili Avukat Yusuf Emekli'ye 05.01.2022 tarihinde elektronik ortamda tebliğ edildiği, davalı vekili tarafından verilen 26.01.2022 tarihli dilekçe ile istinaf edildiği, istinafın yasal süresi içeresinde olmadığı gerekçesiyle, istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, başvurunun reddine dair ek karar yine davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili asıl ve ek karara ilişkin olarak; bilirkişi raporlarında esaslı hata yapıldığını, bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu, şirket kayıtlarının detaylı incelenmediğini, davacının taleplerinin dışına çıkıldığını, tahkikat aşamasının eksik yapıldığını, sözlü yargılamaya erken geçildiğini ileri sürerek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince gerekçeli kararın davalı vekiline e-tebliğ yoluyla 31.12.2021 tarihinde tebliğe çıkarıldığı, 05.01.2022 tarihinde mevzuat gereği okundu sayıldığı, davalı vekili tarafından 26.01.2022 tarihli dilekçe ile istinaf yoluna başvurulduğu, başvuru ve maktu harcın aynı tarihte ikmal edildiği, yasal süre içerisinde yapılmayan istinaf başvurusunun reddine dair değerlendirme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; ek karara ilişkin sunduğu istinaf dilekçesini tekrar ederek, istinaf kanun yoluna yasal süresinde başvurduğunu, verilen kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, istinaf yoluna yasal süre içerisinde başvurulup başvurulmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 345 inci maddesine göre; "(1) İstinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır. Bu süre, ilamın usulen taraflardan her birine tebliğle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır."

2.6100 sayılı Kanun’un (HMK’nın) 346 ncı maddesine göre; “(1) İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder."

(2) Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.”

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının davalı vekiline 05.01.2022 tarihinde e-tebligat yoluyla tebliğ edildiği, davalı vekilinin 6100 sayılı Kanun'un 345 inci maddesinde öngörülen iki haftalık yasal süre geçtikten sonra 26.01.2022 tarihinde istinaf dilekçesini verdiği, bu durumu tespit eden İlk Derece Mahkemesince aynı Kanun'un 346 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca 31.01.2022 tarihli ek karar ile istinaf dilekçesinin reddine karar verildiği, bu red kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulduğu,

dosyanın gönderildiği Bölge Adliye Mahkemesine istinaf dilekçesinin reddine ilişkin ek kararın yerinde görülerek başvurunun esastan reddedildiği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın yukarıda yer verilen Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,