Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/7990 K.2023/196

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 18.10.2022 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı Başkanlığı adına Kaymakamlıktan aldıkları maaşlardan davacı Mehmet'in aylık 763,67 TL, Teslime'nin ise 753,00 TL almaktayken kendilerine hiçbir tebligat yapılmadan 08.03.2021 tarihinde aylıklarının keyfi olarak, kendilerinin yaş ve sağlıkları düşünülmeden kesildiğini, maaşlarının tekrar bağlanmasını talep ettiklerinde ise mali güce sahip yakınlarının olması sebebiyle aylık bağlanmasının uygun görülmediğinin söylendiğini belirterek,

... için 5.345,00 TL, ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.345,00 TL birikmiş aylıkların kesinti tarihleri de gözetilerek aylık işleyecek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı Başkanlığınca kesilmesine karar verilen yaşlılık aylıklarının dava tarihi itibariyle tekrar bağlanmasına karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili; davacıların vakıflarında kayıtlı bulunduklarını, davacıların erkek çocukları ... ve... ...'nin emekli olduğu,... ...'nin...Belediyesinde kamu işçisi olarak çalıştığı ve ilgili kanun gereği nafaka alabilecek olmaları sebebiyle aylık bağlanmasının uygun görülmediğinin tespit edildiği belirtilerek davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli ve 2022/1285 E. 2022/1863 K. sayılı kararıyla; davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı olduğu ve kesinlik sınırının tespitinde her bir davacı için istinafa konu alacak miktarına göre işlem yapılmasının gerektiği, buna göre her bir davacı için ret edilen miktar açısından davacılar yönünden kararın kesin olduğu, kararın kesin olması halinde ilk derece mahkemesince bir karar verilebileceği gibi Dairece de karar verilebileceğinden, HMK'nın 352 nci maddesi uyarınca dosya üzerinden yapılan ön inceleme sonunda davacılar vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Temyiz İsteminin Reddine İlişkin Ek Kararı Bölge Adliye Mahkemesinin verdiği 18.10.2022 tarihli ek karar ile; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin reddine dair verilen karar HMK nın 341/2 ve 352 nci maddesi gereği kesin olarak verildiğinden, davacılar vekilinin temyiz talebinin 6100 Sayılı HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince reddine, hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin ek karara karşı verdiği temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde iki talep olduğunu ve davanın basit bir alacak davası olmadığını, dava alacak davası şeklinde nitelendirilse dahi toplam alacak miktarının kesinlik sınırının altında kalmadığını, karı koca davacıların mecburi dava arkadaşı olduklarını, davada yaşlılık maaşlarının kesilme şartlarının oluşmadığını, kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek ek kararın ve kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, 2022 sayılı 65 Yaşını Doldurmuş Muhtaç, Güçsüz ve Kimsesiz Türk Vatandaşlarına Aylık Bağlanması Hakkında Kanun uyarınca bağlanan muhtaçlık aylığının kesilmesine ilişkin işlemin iptal edilerek, yeniden muhtaçlık aylığı bağlanması ve kesilen aylıkların iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. Hukuk Genel Kurulunun 29.09.2004 tarih, 2004/13-417 E.-2004/442 K.sayılı ilamında da açıklandığı üzere; muarazanın men'i(çekişmenin önlenmesi) davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir. Bu tür davalarda hem muarazanın(çekişmenin) varlığının tespiti ve hem de onun önlenmesi(men'i) talep edilir.

3. Değerlendirme 1. Somut olayda yukarıdaki hukuki düzenlemelere göre değerlendirme yapıldığında davacıların talepleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacıların taleplerinin sadece 5.345,00 TL ve 5.000,00 TL ile sınırlı olmadığı, devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu ve taraflar arasında yaşlılık aylıklarının dava tarihi itibariyle tekrar bağlanması konusunda yaratılmış bir muaraza(çekişme) olduğu, davada da muarazanın(çekişmenin) giderilmesinin talep edildiği açıktır.

2. O halde Bölge Adliye Mahkemesince, davacıların istinaf başvurusu hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekilinin temyiz talebinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli EK KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davacılar vekilinin yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Bozma sebebine göre davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.