Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/8246 K.2023/85

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin 18.02.2022 tarihi ara karar ile davacılar vekilinin ihtiyati haciz talebin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 26.07.2022 tarihli ek kararla talebin niteliği gereği verilen ara kararın kesin olduğu ve temyiz kabiliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlana rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu ara kararın kesin olduğu ve temyiz kabiliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 26.07.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Dosya içeriğine göre, temyize konu edilen karar, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 257 ile 268 inci maddelerini düzenlenmiş bir geçici hukuki koruma türü olan ihtiyati haciz isteminin reddine dair ara kararının istinaf edilmesi üzerine verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan, temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.