Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/8337 K.2023/526

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; davalı tarafından temyiz harçlarının tamamlanması için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Geri çevirme kararı üzerine; Mahkemece, temyiz harç ve giderlerini tamamlamayan davalı vekilinin temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; işi gereği günde yüzlerce para transferi yaptığını, zaman zaman yanlış hesaplara para transferleri yapılabildiğini, 09.12.2014 tarihinde 10.000 USD karşılığı 22.437 TL, 10.12.2014 tarihinde 10.000 USD karşılığı 22.550 TL olmak üzere toplam 44.987 TL'nin sehven davalının hesabına transfer edildiğini, bu işlemin gün sonunda ortaya çıktığını ancak davalı şirket yetkilileriyle yapılan görüşmeden sonuç alınamadığını, aralarında ticari alacak- borç ilişkisi olmadığını ileri sürerek; sehven transfer edilen 44.987 TL tutarındaki paranın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş.

25.03.2015 tarihli cevaba cevap dilekçesinde ise.

09.12.2014 ve 10.12.2014 tarihinde sehven para havalesi yapıldığı belirtilmişse de kayıtlarında yaptığı incelemede, 09.12.2014 tarihli 10.000 USD karşılığı olan 22.437 TL'yi alacağına karşılık davalıya gönderdiğini, davalıya sehven gönderilen paranın 10.12.2014 tarihinde gönderilen 22.550 TL olduğunu, davalarındaki taleplerinin de buna bağlı olarak 10.12.2014 tarihinde gönderilen 10.000 USD olması gerektiğini belirterek, davalı şirkete sehven transfer edilen 22.550 TL tutarındaki paranın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; ithalat ve ihracat işiyle uğraşmakta olduğunu, dava dışı...'e Irak' a gönderilmesi için...'den çıkış yapmak üzere yaş meyve ve sebze sattığını, bu ihracatları karşılığı havaleler yapıldığını, hatalı havale yapılmadığını, banka havalesinin ise borç ödemenin yazılı kanıtı olduğunu, ayrıca gerek konusunun ticari gerekse taraflarının tacir olması nedeniyle davanın mutlak ticari dava olup ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davalı gösterilen şirket ile unvanlarının da farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; benimsenen bilirkişi raporuna göre 10.12.2014 tarihinde davalı şirkete havale ile gönderilen 22.550 TL'nin alacak ya da borç olarak yevmiye defterlerindeki kayıtlarına rastlanılmadığı, davalı şirketin dosyaya sunduğu fatura ve belgelerin dava konusu 22.550 TL ile ilgisinin bulunmadığı, bu nedenle havale ile gönderilen bu miktarın yanlışlıkla gönderildiğinin anlaşıldığı,

davacı şirket tarafından davalı şirkete yanlışlıkla gönderilen 22.550 TL miktar nispetinde davalı şirketin sebepsiz zenginleştiği, diğer 22.437 TL'nin ise davalının davacı şirketten alacağı olması nedeniyle gönderildiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 22.550 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı vekilinin cevap dilekçesinde davanın esasına yönelik hiçbir açıklamada bulunmadığını, yine yargılama süresince hiçbir duruşmaya katılmadığını, buna rağmen Mahkemece davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Feragat ve kabul halinde yargılama giderleri" başlığı altında düzenlenen 312 nci maddesinin birinci fıkrası; "Feragat veya kabul beyanında bulunan taraf, davada, aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilir. Feragat ve kabul, talep sonucunun sadece bir kısmına ilişkin ise yargılama giderlerine mahkumiyet, ona göre belirlenir." hükmünü içermektedir.

2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında; "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.";

3. Aynı Tarifenin 6 ıncı maddesinde de; "Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur. Bu madde yargı mercileri tarafından hesaplanan akdi avukatlık ücreti sözleşmelerinde uygulanmaz." hükmü düzenlenmiştir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2. Dava dilekçesinde 44.987 TL'nin tahsilini talep eden davacı, 25.03.2015 tarihli cevaba cevap dilekçesi ile talebinden kısmen feragat ederek alacak talebini 22.550 TL'ye indirmiştir. Buna göre, yukarıda belirtilen Tarife hükümleri uyarınca reddedilen miktar (22.437 TL) üzerinden davacı aleyhine 1.800 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle 2.692,44 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3 üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı tarafın sair temyiz itirazının reddine,

2. Davacı tarafın vekalet ücretinin miktarına yönelik temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının hüküm fıkrasının altıncı bendinde yer alan “2.692,44” rakamının çıkartılarak yerine “1.800 TL” rakamının yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine,

6100 sayılı Kanun'a eklenen Geçici Madde 3 atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,