Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/991 K.2022/2765

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek yeniden davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı üniversitenin teknoloji fakültesince yapılan malzeme alım ihalesini kazanarak altı kalem malzeme alımına ilişkin 10/12/2018 tarihli sözleşmeyi imzaladığını, davalı üniversitenin söz konusu sözleşmeyi hukuka aykırı olarak feshettiğini ileri sürerek; davalı nezdinde bulunan sözleşme konusu malların iadesini, mümkün olmaması halinde malların bedelinin ödenmesini, davalıya ödenen kesin ve geçici teminat bedellerinin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 17/09/2020 tarihli duruşmada ise 1.000 TL alacaktan 100 TL kesin teminat, 100 TL geçici teminat, 800 TL malların bedeli olarak tahsilini talep ettiklerini açıklamış, 22/06/2020 tarihli dilekçe ile de dava değeri 99.525 TL 'ye yükseltilmiştir.

Davalı; irsaliyedeki imzanın araştırma görevlisi ...ya ait olmadığını, muayene işleminin geçerli ve hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir

İlk derece mahkemesince; bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, davacı tarafından davalı üniversiteye sözleşme gereğince teslim edilen cihazların iadesine, asıl talep yönünden karar verildiğinden cihaz bedellerinin ödenmesi talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına, kesin teminatın iadesi yönünden davanın reddine, geçici teminat dava açıldıktan sonra iade edildiğinden konusuz kalan istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun harç ve vekalet ücreti yönünden kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek yeniden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı ve katılma yoluyla davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının aşağıda belirtilen ikinci bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Dava, sözleşmenin feshedilmesi nedeniyle davalı idareye teslim edilen malzemeler ile sözleşme nedeniyle ödenen geçici ve kesin teminatın iadesi talebine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemesince, davalı üniversitenin 2547 Sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 56/b ve Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gerekçesiyle harç yönünden kararın düzeltilmesine karar verildiği halde, yargılama gideri olarak davacı tarafça yapılan başvuru ve keşif harcının davalıdan alınmasına karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

3) Davacının temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi uyarınca; konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında olmamak kaydıyla nispi olarak belirlenir.

Somut olayda; ilk derece mahkemesince, iadesine karar verilen cihazların değeri ile konusuz kalan geçici teminat bedeli toplamı üzerinden yürürlükte bulunan tarife hükmü uyarınca, davacı lehine vekalet ücreti takdir edilmiş olması usul ve kanuna uygun olduğu halde; bölge adliye mahkemesince cihazların teslimi hususunda talepte bulunulmaması nedeniyle davalı üniversitenin direngen hale düşmediği yönünde yanılgılı değerlendirmeyle sadece konusuz kalan geçici teminat bedeli üzerinden hesaplanan vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, yukarıda ikinci ve üçüncü bentlerde açıklanan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.