Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/1152 K.2023/3169

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin işletmekte olduğu oteldeki 350 numaralı aboneliğe ilişkin 14.08.2009 tarihinde kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlendiğini, tutanağa istinaden kaçak ve ek kaçak tahakkuku yapıldığını, kaçak elektrik kullanılmadığını, sökülen sayaca ilişkin labaratuar incelemesi bulunmadığını, tahakkuka esas sürenin yanlış belirlendiğini ileri sürerek; 86.801,80 TL kaçak ve 930.254,10 TL tutarında ek kaçak tahakkukları nedeniyle davacı şirketin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacıya ait sayaca ilişkin 28.07.2009 tarihli ve 07.08.2009 tarihli sayaç ve devreleri kontrol föyü kapsamında iki ay müddetince izlemeye alınarak endeks okuması yapıldığını, yapılan izleme işlemi neticesinde ilgili abonenin sayaçların bulunduğu pano üzerindeki kuruma ait plastik mühürlerin her seferinde değiştirildiği, faturadaki endeksler ile kontrollerdeki endeksler arasındaki incelemelerde sayaca müdahale edilerek endeks yazmasının engellendiği belirlenerek kaçak elektrik kullanıldığının tespit edildiğini, yapılan tahakkukların mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı şirket yetkilisinin de içinde yer aldığı sanıklar hakkında ceza davası açıldığı, yargılamalar neticesinde şirket yetkilisi yönünden 6352 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca elektrik bedeli tamamen ödenmiş olduğundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, söz konusu kararın hukuk mahkemesini bağlayıcılığı bulunmadığı, sayaca ilişkin ...

Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda, sayaç mühürlerinin 2000 yılına ait ve sağlam olduğu, sayaçta ve mühürlerinde herhangi bir sahteciliğe rastlanılmadığı, sayaç mühürlerinde müdahale bulunmadığı, sayaç mühürlerine müdahale edilmeksizin sayaca veya herhangi bir aksamına müdahale izine rastlanılmadığı, sayaç mandalına müdahale olmadığı, sayacın geri dönmez mandalının mevcut olduğu, sayacın toleranslar dahilinde doğru çalıştığının belirlendiği,

15.12.2020 tarihli rapor ve ek raporda kaçak kullanım olmadığının ifade edildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile dava konusu tahakkuklar nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; iki ayrı heyetten rapor alındığını, ilk heyetin kaçak kullanımı tespit ettiğini, diğer raporla çelişki oluşmasına karşın yeni rapor taleplerinin reddedildiğini, davacı şirket yetkililerinin karşılıksız yararlanma suçundan mahkum olduklarını, yasa değişikliği ile bedeli ödedikleri için ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiğini, ceza dosyasındaki ikrarın bağlayıcı olduğunu, hukuk mahkemesinde kaçak kullanımın yeniden irdelenemeyeceğini, kaçak tutanaklarının bizzat davacı yetkililerince imzalandığını, yapılan tespiti kabul ettiğini,

sayaç kontrol föylerine göre sayacın geri gitmesi için işlemler yapıldığının belirlendiğini, mühürlerin değiştirildiğini anlaşıldığını, sayaç endeksinin en son okunan endeksten düşük olduğunu, kaçak kullanımın sabit bulunduğunu, gerekçede yer alan 5103 seri numaralı sayacın dosyadaki sayaçla ilgisinin olmadığını, hükme esas alınan ...

Sanayi Müdürlüğü raporunun ...'dan alınan raporla çürütüldüğünü, bu rapordaki tespitlerin tutanakla örtüştüğünü, tahakkukların mevzuata uygun düzenlendiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ceza mahkemesince mühür bozma suçundan dolayı verilen beraat kararının ve akabinde Yargıtayca zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine ilişkin kararın kural olarak hukuk hakimini bağlamayacağı, Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da kaçak elektrik tüketiminin söz konusu olmadığının belirlendiği, tüketilen enerji bedelinin de ceza yargılaması sırasında sanıklar tarafından ödenmesi sebebiyle ceza tayinine yer olmadığına karar verildiği, bu durumda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kaçak ve ek tüketim bedeli tahakkuku nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’na dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13 üncü maddesi

3. Değerlendirme Somut uyuşmazlıkta; davalı şirket çalışanları tarafından düzenlenen davaya konu kaçak tespit tutanağı ile davacının kaçak elektrik kullandığı tespit edilmiş ise de, sayaç üzerinde yapılan incelemede sayacın geri dönülmez mandalı bulunduğu, müdahale edilmediği, tolerans dahilinde çalıştığının belirtildiği, geri dönmez mandalı olan sayaçlarda akım yönü değiştirilerek endeksin düşürülemeyeceğine yönelik hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay ve taraf denetimine elverişli olduğu, önceki tutanakta mühür bilgisine yer verilmediği anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,