Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/1342 K.2023/3059

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin müşterek çocuğu ve kardeşi ... 28.08.2010 tarihinde kendilerine ait evin arkasında 5 metre mesafedeki elektrik tellerinin üzerine düşmesiyle elektrik çarpması sonucu öldüğünü, olayın meydana gelmesinde davalıların kusurlu olduklarını ileri sürerek; davacı anne ve baba için ayrı ayrı 500,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi, ... kardeşleri ...,.... için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 111.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile maddi tazminat taleplerini davacı anne için 8.754,66 TL'ye, davacı baba için ise 4.517,20 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilleri; müvekkillerinin herhangi bir kusuru olmadığını savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.10.2013 tarihli ve 2011/206 E., 2013/648 K. sayılı kararıyla; kusur oranlarını gösterir ve maddi tazminata ilişkin bilirkişi raporları hükme esas alınarak, davacılardan baba .... için 4.517,20 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi, anne ... için 8.754,66 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi, kardeşler ....için ayrı ayrı 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 14.01.2015 tarihli ve 2014/20420 E., 2015/663 K. sayılı ilamla; davacıların sair, davalının tüm temyiz itirazları reddedildikten sonra, davacılar lehine düşük miktarda manevi tazminat hükmedildiği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulü ile davacı anne ve baba için ayrı ayrı 20.000,00 TL, davacı kardeşler ... için ayrı ayrı 4.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği anlaşıldığından maddi tazminat talebi ile ilgili yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; hükmedilen manevi tazminatın yeterli olmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalıların sorumluluğunda olan enerji nakil hattından kaynaklanan ölüm nedeniyle ölenin yakınlarının manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56, 69 ve 71 inci maddeleri.

3.Değerlendirme Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, 28.08.2010 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle davanın 21.04.2011 tarihinde açıldığı, bozma sonrası temyize konu kararın ise 11.11.2015 tarihinde verildiği gözetilerek; olayın oluş şekli, niteliği, kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücüne göre hükmedilen manevi tazminat miktarlarının uygun olduğu anlaşılmakla, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,