Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/1841 K.2023/3726

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı İdare tarafından dava dışı mükellef şirketin alacağının bulunduğunu belirtilerek müvekkili şirkete 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un (6183 sayılı Kanun) 79 uncu maddesine göre alacaklarına ilişkin ödeme emri gönderdiğini, ilgili şirkete borcun bulunmadığını, yemek hizmeti sunan şirketin faturalar düzenlediğini, faturaların karşılığının KDV dahil ödendiğini ileri sürerek; davalı İdareye borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili süresinden sonra verdiği dilekçede; alacağın kesinleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesine göre, davacının dava dışı borçluya olan son borç bakiyesinin 23.07.2018 tarihinde ödenerek kapatıldığı, davacının dava dışı borçlu şirkete borçlu bulunmadığının tespit edildiği, davalı tarafın aksine delil sunmadığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile davacının ... Vergi Dairesi Müdürlüğünce düzenlenen 26.12.2018 tarihli ödeme emri nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; haciz bildirisinin tebliğ tarihinden itibaren bir yıllık süre içeresinde davanın açılmış olmasına, davacının ticari defterleri üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle düzenlenen bilirkişi raporunda davacı ticari defterlerin usulüne uygun tutulduğu ve davacı lehine delil kuvvetine haiz olduğunun, ödeme emrinin düzenlendiği tarih itibariyle dava dışı vergi borçlusunun davacı şirketten alacağı bulunmadığının tespit edilmiş olmasına, bilirkişi raporunu gerekçeli ve yeterli olması nedeniyle hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrarla; yetersiz bilirkişi raporunun esas alındığı, davacının dava açılmasına sebebiyet verdiğini, müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, vekaletname sunma zorunluluğu bulunmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; 6183 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesine göre menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6183 sayılı Kanun'un "Üçüncü şahıslardaki menkul malların, alacak ve hakların haczi" başlıklı 79 uncu maddesi 3. Değerlendirme Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere ve özellikle bilirkişi incelemesiyle dava dışı mükellefin davacıdan alacağının bulunmadığının anlaşılmasına göre, temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,